Mons en van Gogh

Omdat het bloed kruipt waar het niet gaan kan en verder de verwondering en het enthousiasme over Portugal na een week hun definitieve plaats hadden gekregen, werd het weer tijd voor iets nieuws en heel anders. Dat bleek voor het oprapen te liggen in de Europese Culturele Hoofdstad van het Jaar, in het Belgische Mons waar de burgemeester, Elio di Rupo, zijn werk goed had gedaan. Want we ontmoetten er gisteren een stad die in de steigers stond en zichzelf nadrukkelijk uit het economisch moeras van jaren aan het trekken was. Het bruiste er. Met op de straten en pleinen een feest dat gewijd was aan de chocolade, aan de vele smaken die het kan hebben, maar ook aan het ambacht van chocolatier. Verleidingen genoeg in die typisch Belgische stad met haar veelal Zuidnederlandse architectuur, die in zovele panden, kerken en kloosters terug te vinden is en die zich ook zo prominent laat zien in steden als Doornik, Brussel, Arras en Amiens. Maar Mons had op deze zaterdag bepaald meer te bieden, waar onze interesse specifiek naar uitging. Dat was een tentoonstelling in haar nieuwe museum, welke gewijd was aan 004Vincent van Gogh, zijn verblijf in de Borinage en het ontluiken van zijn kunstenaarschap daar, dat vooral tot uitdrukking kwam in eerste tekeningen die toch moeizame probeersels bleken.

Ze vormden meestal de manifestatie van zijn ingewikkelde weg naar de roem, die hij overigens zelf tijdens zijn door zijn gemankeerde persoonlijkheid treurige leven nooit heeft mogen meemaken. Waarmee tegelijkertijd het meest interessante aspect van deze expositie is genoemd. Want ze wierp toch een verhelderend licht op de complexiteit van het karakter van van Gogh, zoals ook de moeizaamheid van zijn kortdurende kunstenaarschap, dat de laatste elf jaar van zijn leven bestreek, van 1879 tot 1890, maar al te duidelijk werd door het tentoongestelde werk, dat het bekijken meer dan waard was. Waartegenover onmiddellijk moet worden gesteld dat het bezoek aan het museum wel de nodige hobbels en bezwaren kende welke mogelijkerwijs veroorzaakt werden doordat haar organisatie, vers als ze nog moest zijn, onvoldoende ingespeeld leek op de overweldigende toevloed van belangstellenden op deze zaterdag. Waardoor het zeker zo verstandig is om een eventueel bezoek aan deze expositie die beslist gezien mag worden, te plannen op een van de doordeweekse dagen, met uitzondering van de maandag, omdat dat de dag is waarop musea in alle Europese landen gesloten zijn.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Kunst en cultuur en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Mons en van Gogh

  1. sjoerd zegt:

    Wellicht een reisje voor een woensdag…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s