Een democratisch feestje?

Komende woensdag schijnt het weer feest te zijn. De democratie wordt dan gevierd als tenminste geloof gehecht moet worden aan alle obligate praatjes die de dames en heren politici weer eens afsteken om de mensen in het land, de kiezer, de achterban, bij hun les te krijgen. Wat als het om mij gaat in elk geval vergeefse moeite is geworden omdat ik langzamerhand alle vertrouwen in onze volksvertegenwoordigers ben kwijtgeraakt, omdat het mij moeite kost om nog die ene onder hen te ontdekken die ik op schone handen en integriteit kan betrappen. Het spel heeft zich nu te vaak voor mijn ogen herhaald om er nog wakker van te liggen. De politiek, waar ik zo lang enthousiast voor ben geweest, heeft voor mij volledig afgedaan, te doorspekt als het hele proces is met manipulaties en allerhande spelletjes waardoor het voor een buitenstaander onmogelijk is om zicht op het hele gebeuren te krijgen, laat staan er invloed op uit te oefenen. Probeer jezelf nog maar eens terug te vinden in een opinie, besluit of beleid zoals dat op het Haagse Binnenhof of op het Maastrichts provinciehuis de ronde doet of vastgesteld wordt. Zelfs de gemeenteraad is een orgaan geworden dat nog alleen voor zichzelf lijkt te bestaan en in elk geval de burger op afstand houdt, dus ook mij in de kou laat staan, althans het gevoel geeft daar thuis te horen. Dus wat moet er dan nog van politiek verwacht worden die op veel grotere afstanden wordt bedreven?

Vandaar dat het allemaal praatjes voor de vaak zijn, die slechts voor de gelegenheid van de Statenverkiezingen worden gehouden en hoogstens als dat verplichte nummer te beschouwen is dat nu eenmaal door de dames en heren politici opgevoerd moet worden, met het veilige vooruitzicht dat ze over een paar dagen weer naar hun veilige en eigen binnenkring kunnen terugkeren zonder nog door kiezers bevraagd of voor de voeten gelopen te kunnen worden tijdens dat zogenaamde feestje waarmee de illusie van democratie zo nu en dan hoogtij mag vieren. Zo cynisch – of is het skeptisch – wordt die politieke werkelijkheid die zich zo plichtmatig vult met verkiezingsretoriek, door mij ervaren, hoewel ik nog niet zoveel afstand ervan neem dan dat ik mijn kans om mijn stem uit te brengen, dan ook maar laat voor wat ze is. In die zin wil ik niet aan de kant gaan staan. Maar mijn vroeger enthousiasme is wel volledig geluwd, teleurgesteld als ik ben door het structureel onvermogen van de politiek om een brug te slaan naar de burger, dus ook naar mij, waardoor weer sporen van vertrouwen kunnen ontstaan en van een serieus mandaat aan de volksvertegenwoordiging mag worden gesproken. Nu het daar zo zichtbaar aan ontbreekt, is dat stemmen, en bepaald ook voor mij, niet meer dan een verplicht nummer geworden dat overheerst wordt door de gedachte dat ze het in Den Haag en Maastricht maar verder moeten bekijken, alsof na ons toch de zondvloed komt.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Een democratisch feestje?

  1. Mack zegt:

    Ja, een feestje. Ze hopen nu ook op mooi weer zodat de opkomst hoog is. En als de opkomst hoog is roepen ze dat de democratie heeft gezegevierd en zo houden ze het feestje in stand.

  2. sjoerd zegt:

    Ik geloof dat ik stem op de partij voor de dieren… Die zijn nog het meest menselijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s