Het uitstapje naar Riaad

Het enige recht dat de vrouw er heeft, is het aanrecht. Want een medische behandeling zonder toestemming van haar echtgenoot is bijvoorbeeld niet aan de orde voor haar. Net zo min als ze hoeft te denken aan een bankrekening voor haarzelf of op eigen gelegenheid reizen. En dat zijn nog de minst weerbarstige kanten van de Saoedi-Arabische werkelijkheid, waarin het wahhabisme, de extreem-orthodoxe interpretatie van de islam, de rode draad is, leidend beginsel vormt. Zodat bijvoorbeeld stokslagen als straf voor andersdenkenden een volstrekt logisch onderdeel zijn van het strafrechtsysteem, dat eveneens ruimte biedt voor onthoofdingen als sanctie voor anti-islamitisch gedrag. Wat er in de praktijk toe leidt dat het aantal malen dat het in dit land tot publieke uitvoering van zo’n straf komt, vele malen groter is dan de terreurorganisatie Islamitische Staat tot nu toe en voorzover bekend in haar kalifaat heeft laten zien. Voor het overige ontlopen de werkelijkheden in Saoedi-Arabië en in de Islamitische Staat elkaar niet veel, met het wahhabisme als trait-d’union en inspirerend en bindend beginsel binnen deze middeleeuwse samenlevingen, waarin de mens met besef van de eigen identiteit en daarmee samenhangende persoonlijke vrijheid niet telt.

Geen omgeving, geen wereld waar wij Westerlingen met onze beschaving en de daarin geldende verworvenheden een relatie, een kontakt mee zouden moeten willen hebben, ben je geneigd als weldenkend en in deze tijd levend mens te vinden. Om dan tot de verbijsterende gewaarwording te komen dat de Nederlandse regering daar kennelijk heel andere gedachten over heeft. Getuige de zwaarst mogelijke afvaardiging die naar Riaad, de hoofdstad van dat obscurantistische land, gestuurd werd om namens Nederland en haar bevolking condoleances uit te spreken bij het overlijden van koning Abdullah, het Saoedi-Arabisch staatshoofd. Waren daar Willem Alexander en de minister van Buitenlandse Zaken, Koenders, ineens op de koffie, zaten zij daar pontificaal aan om het Nederlands rouwbeklag over te brengen. Een gebaar, dat in elk geval niet met mijn instemming werd verricht en waarbij eigenlijk alleen nationaal en beschaamd zwijgen past. Met de extra kanttekening dat die Koenders met zijn aanwezigheid daar de naam van zijn partij, de PvdA, ook nog eens heeft bezoedeld. En de sombere slotsom dat dit uitstapje naar Riaad geen uitzondering blijkt, maar een patroon aan het worden is na het biertje met Poetin in Sotsji. Namelijk dat wij vuile handen en wegkijken als welgedaan voor het heil van ons land beschouwen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Het uitstapje naar Riaad

  1. Dhyan zegt:

    Ik heb er een vieze smaak van in mijn mond.

  2. Emigrant zegt:

    Waarom toch altijd weer dat woord ‘middeleeuws’? In de Middeleeuwen zag het er in het Nabije Oosten heel wat florissanter uit. Saoedi-Arabië bestaat pas sinds 1932; de ‘achterlijke’ versie van de islam elders is ook een product van de twintigste eeuw. Eigenlijk kreeg die pas vanaf ± 1975 echt kansen.

    Saoedi-Arabië is onze benzine-dealer, dat weet je toch wel? Daarom zijn we aardig tegen die staat. Leve de nieuwe koning, hiep hiep hoera!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s