Het pad van de Ajax-supporter

Het hoge woord mag er best wel eens uit. Het pad van de Ajax – supporter gaat steeds minder over rozen. Althans zo wordt het door mij ervaren. Het plezier dat ik nog beleef aan wedstrijden van de club waar ik al zo’n vijftig jaar mijn hart aan heb verpand, begint het nulpunt te naderen en het kijken ernaar alleen maar meer en meer een bezoeking te worden. De laatste wedstrijden die ik zag, de twee thuiswedstrijden tegen Groningen en Feyenoord waren werkelijk een straf om uit te zitten, met het geluk dat ik dat bij de warme kachel deed. En als ik het goed begrepen heb was de laatste ontmoeting daarvoor, in het kader van de KNVB – beker, tegen Vitesse en ook in de Arena, al helemaal niet om aan te zien. Waar het aan ligt, weet ik niet en wil ik ook niet weten. Ik heb geen enkele behoefte aan analyses noch aan uitleg, verklaringen of interpretaties over de geleverde wanprestaties. Wat voor mij telt, is wat ik zie en wat door Ajax aan spel op de mat wordt gelegd. Dat gaat namelijk hollende achteruit. Gedurende dit seizoen heb ik nog geen flonkerende teamprestatie gezien, geen wedstrijden waar de vonken vanaf vlogen. Hoogstens wat oogstrelend spel en vloeiende aanvallen gedurende een minuut of tien, vijftien. Waardoor de zekerheid er is dat de spelers het best wel kunnen, maar op een of andere wijze geblokkeerd worden om gedurende negentig minuten er zo vol op of voor te gaan.

Die waarneming beperkt zich niet tot het nu of de afgelopen weken. Ook vorig seizoen was er, afgezien van het behaalde landskampioenschap, weinig reden tot juichen. Het vertoonde spel was nauwelijks opwindend te noemen en stierf in feite in haar eigen saaiheid en gebrek aan enig tempo. Waardoor Ajax zich de kampioen van de armoede mocht noemen. Bij gebrek aan beter of echt serieuze concurrentie. En om mijn teleurstelling nog dwingender en urgenter te maken durf ik zelfs de stelling aan dat ik sinds ik via Eredivisie Live en Fox het betaald voetbal van minuut tot minuut op mijn televisie kan volgen, eigenlijk nog geen behoorlijk door Ajax gespeelde wedstrijd heb kunnen zien. Althans niet overeenkomstig de verwachtingen die ik nog altijd koester op basis van het door mijn club gepropageerde en in het jongste verleden vertoonde spel. Daar is het de laatste jaren, althans volgens mijn waarneming, niet meer van gekomen. En of het dit jaar er nog van komt, valt ten zeerste te betwijfelen gezien het beperkte spelersmateriaal behoudens die twee grote talenten die een uitzondering kunnen vormen. Zodat er niets anders meer op zit dan de rit voor dit seizoen zonder enige illusie verder uit te zitten en te hopen dat er volgend jaar weer eens echt door Ajax gevoetbald wordt.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Sport en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Het pad van de Ajax-supporter

  1. sjoerd zegt:

    Het lijkt en beetje op de PvdA…

  2. robschimmert zegt:

    @ Mack:
    Met als meest erge voorbeeld van een talent dat maar omhoog geschreven en gepraat wordt, die Deen Andersen, oogappel van Frank de Boer, maar die zich alleen maar ontpopt als stoorzender binnen het eigen team met al zijn rare, nooit ergens op uitdraaiende dribbels.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s