Een jaar later

Het is vandaag precies een jaar geleden dat mijn vrouw Nel stierf na een ziekte van ruim drieenhalf jaar, die niet meer behandelbaar bleek. Nu, twaalf maanden later, kan ik terugkijken op een tijd, en dan heb ik het met name over de laatste jaren, die mooi en heel betekenis – en zinvol zijn geweest, die we samen als zodanig hebben beleefd. Ik, belast met de dagelijkse zorg voor mijn vrouw, zij, met haar zorgen over hoe het met mij verder moest. We waren met elkaar in kwade tijden nog sterker verenigd, merkten wij, dan in de mooie en voorspoedige tijden als het allemaal mee zit en voor de wind gaat. Zo hebben wij ons voorbereid op het onvermijdelijke en definitieve afscheid. Rouwend, gidsend en toch altijd weer met de goede moed om de volgende dag te beginnen. Waarbij ik vooral aan de 018 (2)opgewektheid van Nel terugdenk, en nog meer aan de wijze waarop zij mij de weg heeft gewezen naar een toekomst zonder haar. Wat zij ruimhartig deed overeenkomstig de levenshouding die zij tot het eind heeft volgehouden en die haar zo kenmerkte.

Daardoor met name kon ik verder, gesterkt en gestimuleerd door haar. En na verloop van tijd was ik daarin zover dat ik een nieuwe liefde mocht ervaren en genieten, die mij nadrukkelijk bewees dat er ook na het zeventigste levensjaar nog altijd een toekomst is. Naar welk inzicht Nel mij dus met haar grootmoedigheid primair heeft geleid. Vandaar dat vandaag mijn gedachten naar haar teruggaan, waarin allereerst en het meest plaats is voor dankbaarheid jegens haar. Die zal ik zeker tot uitdrukking brengen op de wijze die haar het meest na aan het hart lag. Dat wil gewoon zeggen dat ik, hoewel ik in het geheel niet gelovig ben, voor haar een kaarsje ga aansteken bij de Heilige Gerardus in Wittem, de plek waar zij op gezette tijden hetzelfde deed om haar ouders en overleden broers te herdenken en voor hen te bidden. Dat zal ik dus niet doen. Maar het licht dat ik ontsteek, is er helemaal voor haar en ook voor mij en zal ons beslist verbinden.

Advertentie

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

6 reacties op Een jaar later

  1. Geweldige vrouw en een mooi memoriam! !!!!

  2. Mack zegt:

    Mooi dat zij dat kon, jou de weg wijzen. Die kaars heeft ze dubbel en dwars verdiend.

  3. sjoerd zegt:

    Mooi verwoord Rob, Vergeet niet een Gerardus biertje erbij te drinken, voor haar.

  4. Rob Alberts zegt:

    Warm geschreven, met begrip gelezen.
    Sterkte.
    Bemoedigende groet,

  5. Laurent zegt:

    Jullie hadden het erg goed met elkaar getroffen, zo te lezen.

  6. Dhyan zegt:

    Is dat al weer een jaar geleden, jonge wat gaat de tijd.
    Een kaarsje opsteken en haar in stilte gedenken, mooi.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s