Winter op zee

Een gedicht om het koud van te krijgen. Letterlijk en figuurlijk. Het is getiteld “Winter op zee” en werd geschreven door J. Slauerhoff (1898 – 1936), die tot de meest toonaangevende dichters uit de Nederlandse literatuurgeschiedenis wordt gerekend.

De kim wordt wreed, de golven tuimlen wild,
slVan mild en groen, spoorslags hardgrijs en grauw;
Eén nacht waarin de wind door ’t luchtruim rilt,
Dan, als een plotselinge dood, de kou.

Om rotseilanden zonder boom en gras,
Liggend verlaten in het oeroud ruim,
Bloeit slechts ’t onstuimig en verward gewas
Van ’t snel opschietend, snel verwelkend schuim.

Op ’t schip waarin geen vuren troostend branden,
Nestelt de kou zich voor een lange reis;
Tegen de ’s nachts wakkergekraakte wanden
Kruit en verbrijzelt zich het drijvend ijs.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Winter op zee

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s