Het effect van zelfbeelden

Als er een kracht is die een negatieve invloed uitoefent op gedrag en functioneren, dan is dat wel het foutieve zelfbeeld dat mensen met zich meedragen en dat ze vaker hebben ondanks zichzelf. Ze hebben het meegekregen. Met meestal brokken en ongelukken vandien in hun dagelijkse praktijk, thuis, op het werk, in de liefde en de sociale omgeving. Vertel mij er wat van. Daarover straks meer. Dat zelfbeeld kan ook nog eens verschillende kanten uit werken. Neem het geval dat iemand een zwaar overtrokken of een op zijn zachtst gezegd overdreven zelfbeeld heeft. Dat zal er vaker toe leiden dat hij of zij niet snel terugschrikt om iets aan te vangen of aan te pakken, met de overgrote kans dat het door overschatting van zichzelf en de eigen capaciteiten volledig verkeerd of uit de hand loopt. Met uiteindelijk funeste gevolgen als betrokkene geen lering uit zulk falen heeft getrokken. Welk risico meer dan gereed aanwezig is als iemand dus zichzelf veel hoger aanslaat dan dat zijn eigenlijke vermogens feitelijk zijn. Dan willen leermomenten namelijk ook nog wel eens sneller aan het oog voorbijtrekken als dat voortdurend op zichzelf is gericht. Dezelfde contraproductiviteit – want dat is het overduidelijk – zal zich even gemakkelijk voordoen als er sprake is van een negatief zelfbeeld, als het vertrouwen in het eigen kunnen beperkt is, zo beperkt dat het een remmende invloed op daadkracht, initiatief en meer van soortgelijke competenties heeft. Met velerlei gevolgen.

Ondermaats presteren. Ontwijkend en vluchtgedrag. Het zoeken van de anonimiteit en niet willen opvallen. Overmatige zelfkritiek. Beperkt zelfvertrouwen. Wie herkent zich niet in de hier geschetste wegen, die waarschijnlijk velen van ons bewandeld hebben, met vallen en opstaan, of waarop we ons nog ten dele bevinden? Hoewel dat niet te hopen, maar ook niet uit te sluiten is. Want wie is er zo zelfsturend dan dat hij of zij zich gaande de rit geheel zelf kan corrigeren? We zijn toch vaker afhankelijk van de signalen, de feedback van derden, die er jammer genoeg zo weinig wordt gegeven omdat we het zo verdomde druk hebben met onszelf, omdat we ook maar wat tobben en voortploeteren. Ik kan er alleszins over meepraten en doe dat dan ook steeds meer van harte en positief gestemd omdat ik, hoewel al wat verder in mijn leven, gemerkt heb wat een bevrijdende kracht ervan uitgaat als iemand de moeite neemt om je de spiegel voor te houden en je er attent op te maken wat je voor een goeds allemaal hebt en met je meedraagt en dat je dat toch met eigen ogen ziet. Dat overkwam mij dus, waardoor mij de schellen van diezelfde ogen vielen en ik heel anders naar mijzelf begon te kijken. Zonder spijt over gemiste kansen. Want wat was, is geweest en komt nooit meer terug. Maar met des te meer verwachting naar de jaren die komen, alleen maar dankzij dat gekantelde zelfbeeld dat nu veel waarheidsgetrouwer is.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Het effect van zelfbeelden

  1. Jolie zegt:

    Dankjewel voor deze mooie post* Rob, wat een wijze tekst om als allereerste in ons nieuwe huis vanaf de computer te lezen (*en voor=over mezelf ook zeer herkenbaar, helaas, zou ik graag zeggen, maar je hebt gelijk met je “Geen Spijt”-opmerking, daar zit ook veel wijsheid in) Groet, Jolie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s