Een controverse met Turkije

Is het dan toch een koekje van eigen deeg dat we momenteel gepresenteerd krijgen, zij het in een uitgestelde vorm, als de Turkse regering de staf breekt over de wijze waarop er in Nederland, ook in de vorm van overheidsbeleid, met de Turkse minderheid wordt omgegaan? Wij hebben ons immers ook eens een tijdlang als de representanten van een gidsland opgeworpen met onze oordelen en opinies over van alles en nog wat waar ook ter wereld. We schrijven dertig, veertig jaar terug, toen we bij voortduring hoog in de boom klommen en het vooral van de daken schreeuwden als er ergens iets niet in de haak was in onze ogen, als daar wat ons betreft iets loos was. Achteraf bezien waarschijnlijk op het irritante af, die alwetendheid en dat opgeheven vingertje, die permanente bemoeienis. Waar we ons misschien nu nog bewuster van worden nu we vanuit Ankara een spiegel krijgen voorgehouden die ons minder bevalt en waardoor wij des te beter dienen te beseffen welke rol wij onszelf indertijd hebben aangemeten. Enige nederigheid zou ons dus nu zeker passen plus de nodige zelfreflectie. Want zoals wij destijds meenden het gelijk aan onze zijde te hebben en wij ook heus wel iets van wijsheid op dat moment in pacht hadden, zo zullen de Turken met hun huidige kritiek evenzeer enkele spijkers op de kop slaan. Die erkenning zou ons beslist sieren.

Hoewel wij evenzeer in ons recht staan, precies zoals al die door ons in het verleden bekritiseerde landen en hun regeringen dat deden, als wij de vraag stellen waar Turkije de pretentie vandaan haalt om zich met onze interne aangelegenheden te bemoeien. Souvereiniteit is namelijk souvereiniteit. Wat zoveel wil zeggen dat binnen ons grondgebied de Nederlandse wetten en regels gelden, waarvan de toepassing uitsluitend getoetst kan worden door Nederlandse rechters dan wel door bevoegde internationale juridische instanties. Zoals het ons omgekeerd niet aangaat hoe het bijvoorbeeld minderheden vergaat in Turkije. Die les hebben wij inmiddels wel genoegzaam geleerd. Reden waarom Nederlanders in het buitenland verblijvend of daar woonachtig onmogelijk nog onder de jurisdictie van onze wet geacht worden te vallen. Hoogstens kan er hulp of ondersteuning aan hen verleend worden als ze in nood verkeren en nog Nederlands staatsburger zijn. Wat dat aangaat reiken onze pretenties stukken minder ver dan die van de Turkse overheid, die zo maar nog een vinger in de pap in het bestuur en beleid van andere landen meent te kunnen en te moeten hebben. In het licht van het internationaal recht een levensgroot misverstand en een feitelijke onmogelijkheid, waar men zich in Ankara dus weinig van aantrekt, maar waar we toch beter rekening mee kunnen houden, ook omdat we dat destijds eveneens van anderen verwachtten.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Een controverse met Turkije

  1. sjoerd zegt:

    Ik vind het erg opgeblazen wat er nu plaatsvind.

  2. Emigrant zegt:

    Nederland is inderdaad behoorlijk racistisch en discriminerend geworden, maar dat is Turkije ook, dus waarom heen en weer schelden?

  3. math zegt:

    Is het fout of goed wanneer je elkaar corrigeert?

  4. Emigrant zegt:

    Het maakt niet uit; geen van beide partijen zal naar de andere luisteren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s