Een geloof in Radio 4

Ook als je de zeventig gepasseerd bent, moet je nog wat, wil je tenminste een beetje in het leven staan, althans dat gevoel krijgen en houden. Dat betekent zoveel dat het beslist niet verkeerd is om je vizier eens te verleggen of van gezichtspunt te veranderen. Of open te staan voor gedachten en aanwijzingen van anderen, die bijvoorbeeld kenbaar maken dat er stukken meer is op de wereld dan je tot dusverre voor jezelf had bepaald en gekozen, dan wel niet beter dan dat wist. Waardoor je je er niet eens bewust van was dat er geen doodlopende straten behoeven te bestaan en dat het verfrissend kan zijn om nieuwe wegen te bewandelen. Je moet het gewoon doen om te merken dat er zoveel meer de moeite waard is dan al datgene waar je bijna op uitgekeken was, maar waar je het mee deed omdat het toereikend leek om je eigen wereld te vullen, vervullen en inhoud te geven. Althans dat dacht je tot het moment dat je onder impuls van die goedwillende en liefhebbende derden die stap buiten je eigen vertrouwde kring maakte om bijvoorbeeld in de sferen van Radio 4 en haar klassieke muziek terecht te komen. Waarmee nieuwe einders en perspectieven zichtbaar werden en een volledig ander licht geworpen werd op alles dat tot dan zo vertrouwd was geweest. Niet dat dat allemaal wat er dus was, ineens veracht en ontkend werd.

Maar zo’n andere omgeving, in dit geval Radio 4, maakt wel nog eens onherroepelijk duidelijk hoeveel tijd er met niets verkletst wordt op een zender als Radio 2, waar in feite de zelfgenoegzaamheid van de presentatoren heerst, die dan ook verlekkerd van zichzelf steeds in eendere kringetjes rond blijven draaien. Met bijna nooit iets nieuws onder de zon en eigenlijk alleen maar herhalingen van een verleden dat al zo vaak passeerde dat het uitgekauwd en verteerd lijkt. Tegen die achtergrond betekent de kennismaking met Radio 4 voor mij een ware verademing. Ten eerste omdat de muziek op die zender heerst, hoewel er wat mij betreft toch nog minder gepraat en geïnformeerd mocht worden. Maar dat bezwaar valt grotendeels weg tegen de dominantie van de klassieke muziek die daar dus haast permanent te horen is en welke voor mij een nieuwe wereld vormt, met daarin de momenten van vervoering die net als op elke andere muziekzender afgewisseld worden met momenten dat de gespeelde muziek mij totaal niet kan bekoren. Hoofdzaak is en blijft echter die volstrekt andere wereld waarin ik dankzij mijn kennismaking met Radio 4 ben binnengetreden en welke een volgende, nieuwe wending aan mijn leven heeft gegeven. Omdat ik zonder muziek nu eenmaal niet kan en dus met dit genre en haar schatkamer nog vele jaren verder hoop te komen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Een geloof in Radio 4

  1. Emigrant zegt:

    Maar het beste van Radio 4 is alweer geweest. Een paar jaar geleden heb ik deze zender ontdekt; ik kon hem in Duitsland via de computer ontvangen. De plaatselijke radio hier is niet veel bijzonders, en Radio 4 had zo’n buitengewoon goede repertoirekeuze en altijd goede uitvoeringen! Maar onlangs is er iets in de programmering veranderd, dat ertoe heeft geleid dat er nu véél meer op geouwehoerd wordt. Dat het ‘cultureel’ geouwehoer is troost mij niet; ik wou dat er weer zo veel muziek was als vroeger.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s