De illusie van een avontuur

Het begint er waarachtig veel van weg te krijgen dat reclamemakers, copywriters en communicatiedeskundigen de macht over de processen in de samenleving in handen krijgen en het denken en voelen van mensen naar hun hand weten te zetten en in elk geval behoorlijk kneden. Of is alles echt zoveel groter dan het ooit is geweest? En worden door hen inderdaad die illusies verhandeld die er toe moeten dienen om ieder het idee te geven dat de slopend rechte weg naar het einde van het menselijk bestaan echt spannend is of kan worden gemaakt, als je er maar mooie woorden op plakt? Het is een vraag en tegelijk een gedachte die zich voortdurend bij mij opdringt als ik zie en hoor hoe van iedere scheet die er momenteel wordt gelaten, een donderslag wordt gemaakt. De uitvergroting van alles en nog wat lijkt zo maar een ambacht en een specialisme te zijn geworden. Overschrijding van de ware proporties, opblazen mag het ook worden genoemd, is meer regel dan uitzondering geworden. Met als gevolg dat de indruk kan worden gewekt dat het leven een waar avontuur is geworden, terwijl het zich nog altijd voltrekt langs dezelfde voorspelbare lijnen als vijftig en honderd jaar geleden ook al het geval was, met dien verstande dat de omstandigheden en voorwaarden waaronder dat toen gebeurde, toch wel even verschilden van onze geordende tijd.

Om niet te zeggen bepaald moeilijker en ongunstiger waren in verhouding tot het gelikte bestaan dat ieder momenteel binnen het bereik heeft. Vandaar dus dat er momenteel kennelijk aan van alles en nog wat die spannende draai moet worden gegeven om mensen in hun eigen bestaan aan de gang en aan de praat te houden. Met als logische uitkomst de permanente voorspiegeling dat het leven gezien moet worden als een avontuur, en dat veel, misschien wel het meeste, dat bij leven en welzijn gedaan en ondergaan wordt, als een beleving of als een belevenis moet worden gewaardeerd. Want waar blijven we in ons modern leven als alles nog zijn feitelijke afmetingen houdt en daarmee des te voorspelbaarder wordt? Nergens anders dan slechts op die dead end street, waarvan begin en eind en alles daartussen maar al te bekend is en daarom ook wel moet leiden tot een verveling die toeslaat en het meeste zinloos en overbodig maakt, te meer omdat we zoveel toch al in de hand hebben en kunnen bepalen. Zodat we wel wat moeten en willen en ook in dankbaarheid dat opblazen en uitvergroten aanvaarden omdat ons leven anno 2014 nog wel een beetje leuk en spannend mag zijn en worden gehouden, zelfs als daarvoor de illusie van een aangegaan avontuur moet worden geboden.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op De illusie van een avontuur

  1. sjoerd zegt:

    Ik zou er goed over moeten nadenken, maar ik denk dat we in de tijd vlak na de flowerpower een hele fijne tijd hadden, Ik weet zeker dat ik me destijds beter voelde in de tijd dan nu.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s