De biografie van Hermans

Het heeft een hele tijd geduurd. Maar na veel vijven en zessen, welke meer dan een jaar in beslag hebben genomen, want zo lang is het geleden dat ik het boek heb aangeschaft, ben ik aan het eerste deel van de biografie van Willem Frederik Hermans begonnen. Het kreeg van de schrijver Willem Otterspeer de titel “De mislukkingskunstenaar”, waarin al een poging tot duiding en verklaring van het schrijverschap van Hermans begrepen is en welke een vaker hilarische uitwerking krijgt in de eerste zestig pagina’s. Sommige anecdotes en schetsen werkten mij zo op de lachspieren dat ik die hier graag herhaal, omdat ik ze mijn lezers niet wil onthouden. In het eerste fragment gaat het over de oom Wim van de schrijver die het tot bankemployé had gebracht en daardoor een zekere status bezat. ‘Opmerkelijk was de rare manier waarop hij zijn werk mee naar huis nam. Hij was een wat vreemde man die thuis aan zijn grote bureau graag voor kassier speelde met behulp van huishoud – en kasboeken. Hij noteerde dagelijks minutieus de hoeveelheden voedsel, dranken, steenkolen, etc. met de daarbij behorende prijzen, die verbruikt werden. Zo kon hij desgewenst precies vertellen hoeveel kilo aardappelen er in maart 1923 verorberd waren. Dat kassiertje spelen verhulde onder andere een diep wantrouwen jegens het bancaire systeem. Hij wilde koste wat kost over zijn eigen geld wfkunnen beschikken en had dus ook geen girorekening. Het gevolg was dat hij zijn vrouw een paar keren per maand met een goed gevulde portemonnee en met de nodige rekeningen op pad stuurde om alles contant te betalen.’

Een nog curieuzer type was de vader van de schrijver Hermans, die behept was met een buitensporige angst voor het onbekende en alles dat nieuw was. ‘Zijn reactie op die angst was een verbeten zoeken naar veiligheid: de ramen en deuren moesten dicht, de schuren vol. Voorraden, daar ging het om in het leven. Toen de kinderen er eens over klaagden dat er thuis geen sinterklaas gevierd werd en dat andere kinderen wel cadeautjes kregen, moet de vader hen hebben meegenomen naar de zolder, waar de voorraden aardappelen en steenkolen lagen. Waarop hij vervolgens zei:”Kijk, dat is wat wij nodig hebben deze winter. Aardappelen en kolen! En verder hebben we niks nodig!” Vader Hermans was iemand die hongerig bewaarde wat hij gratis kreeg en tijd noch moeite spaarde voor hij de bodemprijs van een huishoudelijk artikel had vastgesteld.Hij kocht dan ook zijn melk niet in flessen, maar los. Dat was goedkoper. Zo zette hij op de besteldag voor de melkboer een pan klaar in de boodschappenlift met afgepast geld in een Tiger – sigarenblikje. Op een dag vond melkboer van der Tweel één cent minder dan gebruikelijk in het blikje; op het begeleidend briefje legde meneer Hermans uit dat hij de vorige keer iets te weinig melk had gekregen en het prijsverschil daarom maar alvast verrekend had.’ En dat bedoelde ik met die hilarische anecdotes die het beginnen met dit lijvig werk al stukken gemakkelijker maakte. Hopenlijk heb ik er niets mee miszegd.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Boeken en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op De biografie van Hermans

  1. Laurent zegt:

    Hilarisch om te lezen, maar om ermee op te moeten groeien zo’n vader…

    • robschimmert zegt:

      Waartoe dan ook echt het schrijverschap en de persoon van Hermans te herleiden blijken te zijn. Hoewel ik een en ander al wist van de wortels van Hermans, zijn de eerste honderd bladzijden – verder ben ik nog niet – van deze biografie een ware eye -opener gebleken.

  2. Margo zegt:

    Mooi! Doet mijn een beetje denken aan mijn eigen vader die in de periode dat mijn moeder afwezig was (want een paar maanden eerder vanuit Zuid Afrika teruggekeerd in Nederland) minutieus in zijn agenda bijhield wat hij uitgaf. Dan stond er bijvoorbeeld: 1 krant …pennies, 1 pint melk …..p. Dat heb ik nog gebruikt toen ik een video maakte voor hun 40 jarig huwelijk. Die agenda’s waren een rijke bron.
    Mijn vader was zo opgevoed, mijn oma was een enorme krent!

  3. sjoerd zegt:

    Het zal je vader maar wezen,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s