Poortvliet in het Streekmuseum

Sinds een jaar begunstig ik het Streekmuseum Land van Valkenburg financieel. Dat is toen een welbewust genomen beslissing als reactie op het voornemen van de gemeente Valkenburg om de geldende subsidieregeling voor dat museum in een paar jaar tijd af te bouwen en daarmee de facto haar voortbestaan op de tocht te zetten. Ik vond dat dat niet kon omdat ik ervan overtuigd was dat er wel degelijk plaats is en moet zijn voor een kleinschalig museum met een locale en regionale functie, in het gebied tussen de grote musea, zoals onder andere het Bonnefanten in Maastricht of Schunck in Heerlen, en de commerciële galeries die alleen al in Zuid – Limburg nog in overvloed aanwezig zijn ondanks de shake-out die de laatste jaren door de economische teruggang heeft plaats gevonden. En dat dat Streekmuseum wel degelijk bestaansrecht heeft, ook in een toeristisch centrum als Valkenburg waar de lokale prioriteiten nu eenmaal niet op de eerste plaats bij cultuur gelegd worden, is het afgelopen jaar wel gebleken uit het doorslaand succes dat werd geboekt met twee meer dan belangwekkende exposities welke serieuze bezoekersaantallen genereerden, juist vanwege hun streek – en plaatsgebonden relevantie. In het begin van het jaar was dat de tentoonstelling die was gewijd aan het werk van het kunstenaarscollectief dat in de naoorlogse jaren opereerde vanuit Kasteel Oost bij Eijsden en dat zich opwierp als een tegenhanger van de Cobra – beweging.

En recent werd er werk van Mels Sluyser geëxposeerd over Joods lief, leed en leven, als aanloop naar de plaatsing van de Stolpersteine in Valkenburg op vrijdag 7 november jl. Het waren allebei tentoonstellingen die naar mijn smaak waren en mij dus extra tevreden stelden, begunstiger als ik was. Tegelijkertijd besef ik ook dat niet elke expositie aan mijn verwachtingen en wensen kan voldoen. Dat geldt bijvoorbeeld voor het werk van de te vroeg overleden Rien Poortvliet (1932 – 1995), waar ik op zich totaal niets mee heb en dat de komende twee maanden in dit museum wordt getoond. Maar tegelijkertijd kan ik mij heel goed voorstellen dat een Streekmuseum, gesubsidieerd als het nog altijd wordt, ook geacht wordt om op bepaalde momenten aan verwachtingen van de locale gemeenschap te voldoen. Vanuit dat oogpunt ligt het volstrekt in de rede dat op de dag dat de aktiviteiten rond ‘Valkenburg Kerststad’ van start gingen, tegelijkertijd de expositie van het werk van Poortvliet werd geopend. En met dat in mijn achterhoofd kan ik alleen maar vaststellen dat het Streekmuseum Land van Valkenburg erin is geslaagd om van die tentoonstelling een smaakvol geheel en overzicht te maken, waarin met name het vakmanschap en de ambachtelijkheid van Rien Poortvliet volledig tot hun recht komen, en daarom ook een grote toeloop van belangstellende bezoekers verdient.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Kunst en cultuur en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Poortvliet in het Streekmuseum

  1. sjoerd zegt:

    Een Museum is er om mensen in contact te brengen met cultuur en kunst. En als je dit zo neerzet is het er dus om mensen te trekken. Als dat niet lukt moet je het dichtmaken, lukt het wel heb je ook geen subsidie meer nodig. Er moet een prikkel aanwezig zijn om die moeite te doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s