Aken tegenover Maastricht

Het moest blijkbaar tot de elfde van de elfde van het jaar 2014 duren voordat het idee bij mij kantelde dat mij al die jaren weg had gehouden uit Aken. Het had niet eens zozeer te maken met een anti – Duitse stemming als wel met het ongemak dat mij beving als ik er eens was en dan het gevoel kreeg dat die stad voor mij een jas was die mij niet paste. Op een of andere manier had ik er niets mee. Ik was er liever niet dan wel en prefereerde Maastricht stukken meer. Wat vermoedelijk te maken zal hebben met de omstandigheid dat ik er de weg beter kende, waardoor alles en iedereen mij vertrouwder voorkwam. Hoewel er genoeg aan te merken was op en aan die stad en haar inwoners, die zich vooral manifesteerden met hun onverbeterlijk chauvinisme dat de neiging had om arrogantie te worden. Hoe haal je het anders in je hoofd om alles en iedereen van de andere kant van de Maas als boeren aan te duiden? En dat ook nog eens gepaard laten gaan met een lawaaierigheid en in een taaltje waar voor de buitenstaander nauwelijks vat op te krijgen is. Het zijn nou net die elementen geweest die er toe hebben geleid dat ik een stad als Aken en nog meer de sfeer die er hangt, toch opeens anders ben gaan waarderen.

Want vergeleken met Maastricht en haar inwoners heeft Aken ook die chic en allure, die evenwel nergens onderstreept of uitgeschreeuwd wordt, maar zich veel meer als een vanzelfsprekendheid laat zien en welke door die 300.000 Akenaren ook als zodanig wordt uitgedragen. Zonder heisa en chauvinisme dat in het Maastrichtse geval wel eens kon dienen om een gevoel van minderwaardigheid te compenseren. Alles is in Aken zoals het is en wordt dan ook als zodanig door iedereen ervaren. Zonder een spoor van lawaai of gerucht. De hele binnenstad kent zijn gebruikelijke geroezemoes en het geluid van verkeer, zonder dat dat overstemd wordt door kabaal of geschreeuw. Kom daar in onze binnensteden maar eens om. En eenzelfde ervaring deden wij op in het restaurant ‘Elisenbrunnen’, waar ondanks de drukte een aangename rust heerste omdat er op gedempte toon gesproken werd en ook het getik van messen, vorken en lepels totaal niet te horen was. Waar uit op te maken viel dat elke bezoeker zijn plaats kende en die evenzo aan anderen gunde. Wat meteen de sfeer kenmerkt die wij in Aken aantroffen en die ons zo beviel dat elke vergelijking met en verwijzing naar Maastricht in het nadeel van die stad uitviel en bij mij dus de vraag opriep hoe en waarom ik het zo lang zo anders heb kunnen zien.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Limburg en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Aken tegenover Maastricht

  1. Dhyan zegt:

    Qua inwoners is heel Nederland al verworden tot een totaal daarvan onbewust lawaai makende meute.

  2. sjoerd zegt:

    Aachen is een verhaal apart, dat kun je beter voor je houden en er geen ruchtbaarheid aan geven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s