Stilte rond de winterband

Het is op zijn minst opmerkelijk te noemen. Het is inmiddels 7 november geworden, we bevinden ons diep in de herfst, de winter staat volgens de kalender voor de deur, en nog altijd is het oorverdovend stil gebleven rond de winterbanden. In de verste verte is er nog geen reclame-campagne te bekennen noch is het typische najaarsdebat over de voors en tegens ervan al ontsponnen. Of het moet zo zijn dat die energie dit jaar gestoken is in de discussie betreffende Zwarte Piet, zoals dat jaren eerder gebeurde over het al of niet vermeende nut van bladblazers. Want de natie moet immers tussen zomer en winter wel iets om handen hebben om zich druk over te maken dan wel mee bezig te zijn. Niet dat ik zit te wachten op een finaal oordeel over de winterbanden. Hoogstens vind ik de gedachtenwisselingen wel amusant en krijg je er een verjaardag, receptie of feestje wel sneller mee om. Zelf heb ik die hele uitvinding, die meer van een hebbeding en placebo tegelijk weg heeft, afgezworen. Ook omdat ik de bijna vierhonderd euro die ik er aan kwijt ben, rijkelijk veel vind voor een voorziening die bij uitzondering haar nut bewijst, als ze al veiligheid extra geeft. Want het is wel zo dat ik veel, heel veel jaren voordat de winterband op de markt kwam, althans relevant werd genoemd, zonder enig probleem door weer en wind, bij sneeuw, ijzel en hagel met de doorsneebanden heb gereden zonder ooit een probleem te hebben ondervonden of brokken te hebben gemaakt.

Zodat het nut van de winterband voor mij sowieso nog bewezen moet worden. Is dat al een argument dat tegen de aanschaf ervan pleit, er komt nog bij dat de winters alleen maar zachter worden, aanmerkelijk milder zijn dat tien, twintig en meer jaren geleden. Met als gevolg dat die typische winterse omstandigheden tot de hoge uitzonderingen beginnen te horen, waarbij nog maar eens aan de afgelopen winter gedacht moet worden, die zowel sneeuw – als ijsvrij is gebleven. Dus waar praten we dan feitelijk nog over? Die ene keer als het echt mis is, kan wie moet werken, toch net zo goed thuis blijven tot er gestrooid is of gewoon zelfs van uit de eigen woning werken. Want wie is er tegenwoordig niet meer on line? En zelf pieker ik er al helemaal niet over om de deur uit te gaan, nu het niet meer moet en ook niet hoef. Want niets is er zo dringend dan dat het wel even kan wachten tot de sneeuw geruimd of gedooid is. Terwijl ik in Duitsland, waar ik normaliter ook niet iedere dag kom en waar de wettelijke plicht van het bezit van winterbanden geldt, dan helemaal niets heb te zoeken. Ik blijf fijn thuis zonder die winterbanden die ik mij dus niet heb laten aanpraten omdat ik ook nadenken kan en kosten en baten ervan heel goed kan afwegen, met name als het om honderden euro’s gaat.

Advertentie

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Stilte rond de winterband

  1. terrebel zegt:

    En als die winterbanden dan zo geweldig zijn, waarom rijden treinen er dan niet mee? šŸ˜‰

  2. sjoerd zegt:

    Ik rij met All-Weather Tyres, ik hoop dat dat zich uiteindelijk loont.

  3. Mack zegt:

    Het is niet te geloven hoe mensen in het vlakke en strooizieke Nederland zich bang laten maken en massaal overgaan op onveilige winterbanden, alleen omdat die veiliger zijn tijdens die een of twee keer dat je op sneeuw rijdt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s