Zoiets als biografieën

De eenentwintigste eeuw heeft als een van de belangrijkste kenmerken, althans wat mij betreft, de uitholling van traditionele begrippen. Met de groeiende impact van media en de lange arm van internet die overal en altijd aanwezig is, komt alles sneller langs, wordt het vaker gebruikt en is het in feite steeds dichtbij en bij de hand. Waarmee kracht en waarde als vanzelf verloren gaan. Wat boeit er in feite nog? Wat is niet onderhevig aan sleet? Toch in feite alleen dat wat nog over de grens van het voorstellingsvermogen gaat en nooit tevoren te zien of aan de orde is geweest. Waardoor je je als die toeschouwer die toch wat langer meeloopt, te vaak moet zitten verbazen als er weer eens een grens opgerekt dan wel verlegd wordt. Niets is nog te dol zodat mijn incasseringsvermogen niet eens meer op de proef wordt gesteld. Sterker nog. Mijn lachspieren beginnen steeds beter te werken. Want wat moet je nog in deze tijd? Toch niet omkomen in het chagrijn of in die slopende heimwee naar vroeger toen alles zogenaamd beter was. Dus niet. Hoogstens beter te bevatten, omdat het toen onze wereld was, die aan onze voeten lag en die wij daarom naar onze hand gingen zetten. Toen er bijvoorbeeld nog echte biografieën waren waarin complete levens van grootheden werden beschreven en daarmee een afgerond geheel vormden.

Wat vooral het resultaat was van een doorwrochte studie op een serieus niveau. Kom daar dus heden ten dage niet meer om als iedere gek die op enige wijze aan de weg timmert, al aan een biografie denkt voordat hij tien keer heeft adem gehaald, laat staan de dertig levensjaren heeft bereikt. Ghostwriters genoeg die graag een graantje mee willen pikken van de lust van die held of ster die zich graag omhoog geschreven ziet in de vorm van wat een biografie heet. Maar dat niet meer is dan de uitwerking van wat quotes die de voetballer, zanger of filmidool in kwestie over zichzelf wil debiteren of wil wijden aan dat beetje leven dat hij of zij tot nu toe heeft geleid. Dat kan met de beste wil van de wereld toch helemaal niets voorstellen. Laat staan dat zo’n levensbeschrijving van een Lionel Messi of Luis Suarez, beiden 27 – jarigen, zich kan meten met de biografie van Stalin, Churchill, Eisenhower of welke andere historische held dan ook. Maar hun verhalen, dus van die voetballers, worden wel in alle ernst als biografieën aangekondigd. Wat dus niets anders dan een groot misverstand is, dat tegelijk zo kenmerkend is voor deze tijd, waarin werkelijk alles, hoe klein het ook is, opgeblazen wordt en dus serieus genomen lijkt te moeten worden.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Boeken en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Zoiets als biografieën

  1. Margo zegt:

    Ja, dat slaat nergens op. Kan me helemaal vinden in je stuk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s