Tien jaar webloggen

Bij leven en welzijn – en laten we daar dan toch maar van uitgaan – is het morgen op de kop af tien jaar geleden dat ik met webloggen ben begonnen en daar dus een meer dan welkome tijdsbesteding in heb gevonden. Omdat de cliché’s zich uiteraard onontkoombaar aandienen bij zo’n gelegenheid, geef ik mij er ook aan over en verzucht: “Waar blijft de tijd?” Want wat waar is, is waar. Natuurlijk zie ik mijzelf nog terug op dat moment dat ik voor de eerste keer, op die vierde november 2004, on line ging en vol goede moed aan een experiment begon waarvan ik de draagwijdte voor mijzelf nog onmogelijk kon overzien. Ik had geen flauw idee van wat het inhield en wat het teweeg zou brengen. Wat waren die eerste hits opwindend. Hoe was het mogelijk dat er zo maar mensen waren die mijn, voor mijn gevoel, nog obscure website konden vinden. Met daarop de volgende verbazing, een paar dagen later, toen er zelfs van over de grenzen naar mijn teksten werd gekeken. Ik had nog duidelijk kinderschoenen en miste dus elk benul van de impact van het fenomeen dat een weblog al snel bleek te zijn noch had ik ook maar een grein van gevoel voor de betekenis van het internet. Ik schreef maar wat. Want aan stof, meningen en onderwerpen geen enkel gebrek in die periode kort nadat Theo van Gogh het leven had gelaten. Those were the days van mijn debuut, waarbij ik verder wel zag wat er van kwam.

Met al heel snel de verrassing van terugkerende contacten met soort – en lotgenoten die het webloggen ook hadden omarmd. Wat kennelijk toen sterk solidarizeerde. Waardoor je bij elkaar op bezoek ging en waar mogelijk en indien aan de orde commentaar leverde. Gevolg was dat er toen virtuele vriendschappen ontstonden die bijna tien jaar lang stand hebben gehouden en het nog altijd goed doen. Voor mij zijn het de nestoren geworden die met hun terugkerende aanwezigheid op mijn weblog mij ook aan de gang hebben gehouden. Want ik kon Mack, Sjoerd Laanstra uit Hoensbroek en Albert van Hees oftewel Bespiegelaar uit Boxmeer toch zeker niet in de steek laten? Zo werkte het wat mij betreft wel. Al die tien jaar. Op mijn eigen website waar ik het een paar maanden heb volgehouden, op webstreepjelog waar ik zes jaar mijn schrijfsels kwijt kon en nu al weer ruim drie jaar op WordPress. Met eigenlijk een nooit aflatend bezoek van ruim tweehonderd keer per dag, de nodige commentaren waar ik geenszins over te klagen heb en een vaste kring van gasten die zich in de loop der tijd vernieuwd heeft met nog meer trouwe gezichten die door hun aanwezigheid mij alleen maar aanmoedigen om met volle kracht en enthousiasme verder te gaan. Om te beginnen morgen als de volgende tien jaar van het bestaan van mijn weblog begint.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Tien jaar webloggen

  1. Margo zegt:

    Gefeliciteerd! Mooi dat je ook precies weet wanneer je je eerste schrijfsels de ether instuurde! Ik weet dat niet meer, het zal zo rond 2003 zijn geweest. Met hetzelfde gevoel als jij.
    Op naar de volgende tien jaar!

  2. bespiegelaar zegt:

    10 jaar bloggen en 10 jaar substantiele nieuwsgaring voor de kleine kring met een sublieme weergave van de nederlandse taal , instrument voor het denken en anker voor onze emoties maar bovendien elke blog prachtig van compositie, Kortom de blogs (op een enkele na )smaken nog elke dag naar meer.!!! Met recht een felicitatie waard..

  3. sjoerd zegt:

    Ik weet al niet meer precies wanneer ik begonnen ben. Dat moet ik eens gaan opzoeken, al veel langer zit ik in dit wereldje. Mijn eigen vanman site was van 5 aug 2003, maar ik was reeds langer aan het bloggen op een andere site. Mmm, wellicht een zoektocht waard.

  4. Ximaar zegt:

    Gefeliciteerd! Mijn eerste blogbericht was 30 september 10 jaar geleden en ik had er in het begin weing mee. Toen trok mijn gewone website gemiddeld zo’n 800 pageviews per dag. Ik heb die 2 tot 2009 naast elkaar gehad. Mijn website was meer servicegericht en op het weblog begon ik over dingen te schrijven die ik op m’n website nooit zou plaatsen. In 2009 ging mijn websitepovider failliet en ben ik alleen verder gegaan op webminlog en nu dus op wordpress. Daar haal ik hooguit 100 pageviews ofwel 40 unieke bezoekers. En toch vind ik het leuk om het te blijven doen. Het is ook meer een dagboek geworden. Plezier hebben in iets is het belangrijkste om iets vol te houden, en ik begrijp dat dat hier nog ruimschoots aanwezig is.

  5. Mack zegt:

    Gefeliciteerd, ik lees bijna dagelijks (bij hoge uitzondering sla ik een keer over) met veel plezier je logjes. Ik ben mijn eigen tien jarig jubileum glad vergeten.

  6. Dhyan zegt:

    Ik kom hier iedere dag wel even kijken, ik ben bij Mack begonnen en loop nog steeds eigenlijk het hele rijtje gelinkten en ontsnapten van hem vrijwel iedere dag even af. Zelf heb ik geen blog maar ik wordt graag even op andere gedachten gebracht en reageer zo nu en dan ook nog wel eens.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s