Rijkdom of armoede?

Dankzij het deze week verschenen rapport van het Sociaal Cultureel Planbureau (SCP), dat de veelbetekenende titel ‘Gescheiden werelden’ meekreeg, zit ik weer een beetje op het spoor en kan ik dat weerzinwekkende begrip ‘quality time’ plaatsen. Te pas en te onpas was het de laatste jaren te horen uit de monden van al die drukdoeners en geldverdieners zonder dat ik er de vinger achter kreeg wat het precies betekende. De kreet alleen al riep onaangename associaties bij mij op, onder andere doordat het donkerbruine vermoeden werd gewekt dat het ging om tijd die als het ware ingepland stond in de weekagenda en dat het iets met het bezig zijn met de kinderen te maken had. Maar wat ik mij daar verder bij moest voorstellen, bleef toch in nevelen gehuld. Totdat het SCP enkele dagen terug met haar rapport en daarin vervatte analyses kwam met betrekking tot opvallende maatschappelijke trends. Waaruit op te maken valt dat ook in ons land de rijken alleen maar rijker worden en zich meer en meer in hun eigen wereld en die van gelijkgestemden gaan opsluiten met per saldo hun kinderen als degenen die de emotionele rekening betalen. Want papa en mama hebben het druk met hun netwerken en het beheer en de vermeerdering van hun vermogens.

Wat vrachten aan tijd kost en nog weinig ruimte laat voor aandacht voor hun kinderen, voor de zorg en de opvoeding ervan. Die dan ook logischerwijs wordt uitbesteed aan zo’n buitenlandse nanny en aan de onderwijzers van de privé – school. Piano – en schaakles plus de tennis – en hockeytraining maken dat de kinderen ook welbestede dagen hebben zonder dat die ouders in goede doen zich daar verder het hoofd over hoeven te breken. Alles loopt wat dat aangaat op rolletjes en de enige inspanning die zij zich verder nog moeten getroosten is het inplannen van dat uur dat zij zich met hun kinderen bezighouden en dat dan ook echt leuk en plezierig moet zijn en daarom ‘quality time’ wordt genoemd, want uitstijgt boven het niveau van de dagelijkse sores, dat opvoeden en het hebben van een gezin met zich pleegt mee te brengen. Met als gevolg dat deze ouders zich daardoor met recht rijk mogen noemen omdat zij daarom ook niet lastig worden gevallen door die kinderen die ’s nachts ziek en misselijk zijn of niet kunnen slapen dan wel nachtmerries hebben gekregen. Of zullen we hun rijkdom dan toch maar armoede noemen, waaraan dan bij gebrek aan beter de naam van ‘quality time’ wordt gegeven?

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Rijkdom of armoede?

  1. Margo zegt:

    Materiele rijkdom en geestelijke armoede gaat vaak samen.

  2. sjoerd zegt:

    lekker eten en een goed glas wijn, dat is quality time

  3. bespiegelaar zegt:

    waarom piketty lezen, bundel,met 49 reflecties , robert went , presentatie de balie 29/10/2014 verder kapitaal in de 21e eeuw van thomas piketty
    groet albert

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s