Amsterdammers en Rotterdammers

Het is nog niet zo lang geleden dat Amsterdammers en Rotterdammers elkaar met hun kleinsteeds aandoend chauvinisme de loef probeerden af te steken. Onder aanvoering van een paar landelijk bekende plaatselijke grootheden werd die strijd gestreden zonder verder enig doel of resultaat. Want natuurlijk had ieder met de eigen emotie het grootste gelijk van de wereld, waarbij ondertussen wel vergeten werd dat men bezig was appels met peren te vergelijken. Maar waar gaat het ten slotte over als die wedijver en competitie zich afspeelt op het niveau van de voetbalwedstrijd Ajax – Feyenoord, omdat op ieder ander terrein die concurrentie tussen de beide steden nooit hout bleek te kunnen snijden. Wat niet wegneemt dat de wederzijdse naijver nog jaren bleef doorzieken zonder dat het dus ergens toe kon leiden of heeft geleid. Met het gevolg dat het hele debat tussen de twee grootste Nederlandse steden en haar inwoners met hun eigen sferen, culturen en opvattingen uiteindelijk toch langzamerhand is weggeëbd en de Coxen, de Deelders en al die getapte Mokummers met hun uitgesproken en bekrompen opvattingen uit het zicht zijn verdwenen.

Om plaats te maken voor een groeiend wederzijds respect voor datgene dat beide steden steeds meer te bieden hebben. Want wat er in Amsterdam en Rotterdam de laatste jaren is gerealiseerd, mag er zijn en kan qua schoonheid, omvang en prestatie gerust tegen elkaar weggestreept worden. Waardoor naijver van welke soort of omvang dan ook misplaatst genoemd mag worden. Heeft Rotterdam namelijk zijn Centraal Station, zijn Markthal, de Erasmusbrug, de Kop van Zuid en de Rotterdam, dan kan Amsterdam daar met hetzelfde gewicht de Zuidas, de Arena, de Ziggo Dome, het Eye Film Museum en IJburg tegenover stellen. Wat maar een begin is van een reeks waaraan in beide steden geen eind lijkt te komen. Zo heeft de stedenbouwkundige en architectonische vernieuwing om zich heen gegrepen en haar inwoners geïmponeerd en tegelijk terug in de realiteit gebracht met het besef dat zelfde prestaties ook elders tot stand zijn gekomen. Waardoor de trots op de eigen stad weliswaar is gebleven, maar is aangevuld met dat respect dat dat kinderachtig chauvinisme van jaren terug voorgoed tot het verleden heeft doen behoren. Wat niets anders dan vooruitgang is. En dat mag best ook wel eens genoemd worden.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Amsterdammers en Rotterdammers

  1. Margo zegt:

    Als ik over de Brienenoordbrug kom, krijg ik altijd een blij gevoel.

  2. sjoerd zegt:

    Zeg het met beelden zou Mack zeggen… haha.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s