Balans van een busreis

Vooral onder leeftijdgenoten, de senioren dus, blijft het een favoriet onderwerp van gesprek. De busreis, met haar vermeende voor – en nadelen, welke ook nog eens per persoon blijken te verschillen. Debatstof genoeg waarvoor ik op grond van mijn recente ervaringen ook wat munitie wil aandragen, die nog eens extra lading krijgt doordat ik er een kort daarvoor gemaakte reis per auto over eenzelfde afstand naast kan zetten. Misschien voegt het een lichtje toe waardoor een nog niet gekende invalshoek er plotseling ook toe blijkt te doen. Want zo’n busreis heeft uiteraard veel kanten die door ieder weer anders gewaardeerd zullen worden. Zoals het feit dat je vervoerd wordt, niet op het verkeer hoeft te letten, dus fit op de plaats van bestemming aankomt, zou een voor de hand liggende veronderstelling zijn, die ook een andere kant kent, merkte ik toen ik vorige week zondag na een rit van bijna 750 kilometer, met drie stops weliswaar, in het Noordoostduitse Stralsund uitstapte. Want moe gezeten op eenzelfde plaats en stram ondanks de royale beenruimte, was ik blij dat ik op dat moment toch weer tot enige aktiviteit kon overgaan, al was het maar het uitpakken van de koffer en het gebruiken van de avondmaaltijd. En het bleek datzelfde nonaktief te zijn dat de hele zesdaagse reis toch in enige mate bleef bepalen en vooral haar oorzaak vond in een strak georganiseerd programma dat, het moet worden gezegd, tot in de puntjes was geregeld. Maar misschien zat hem daar ook wel meteen de kneep, in dat tot een bepaalde hoogte ontbreken van eigen regelruimte.

Wat zoveel wil zeggen dat er binnen de opzet van geplande excursies wel wat mogelijkheden waren om de eigen gang te gaan – wat we dan ook deden -, met dien verstande dat je wel steeds gebonden was aan de tijden en plaatsen zoals die in het kader van deze reis uitgestippeld waren. Met per saldo de bus en haar chauffeur die bepalend waren voor de mogelijkheden daartoe. Met vaste vertrek – en etenstijden, geplande excursies, hoewel er na overleg toch enige variaties in het program konden worden aangebracht. Begrijpelijk omdat als dertig mensen maar wat hun gang gaan, het ook weer een rommeltje kan worden. Maar zoals gezegd, schuilt daarin ook de beperking van zo’n busreis, met name als je hecht aan persoonlijke vrijheid. Met ook nog eens de omstandigheid dat je zes dagen lang wel met een vast gezelschap te maken hebt, waarmee je bijvoorbeeld ook aan tafel zit en die naast, voor of achter je in de bus zitten en die je dus niet kunt ontlopen. Zodat flexibiliteit best handig is, zij het dat dat nauwelijks werd gevraagd omdat onze reisgenoten gewoon rustig waren en zich aan de afspraken hielden. Wat ieders plezier ten goede kwam. En dat dan de gespeelde muziek in de bus niet altijd naar mijn smaak was, heb ik maar op de koop toe genomen omdat je het nu eenmaal niet iedereen naar de zin kunt maken. Het is in elk geval bepaald niet de reden waardoor mijn uiteindelijke voorkeur toch uitgaat naar die reis per auto, die ik dus liever maak zolang ik daartoe in staat ben, omdat ik mij zo in de ruimste mate in het bezit van de vrijheid weet om mijn vakantie of een trip naar eigen believen in te richten. Want juist dan is dat mij toch het meeste waard.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Balans van een busreis

  1. sjoerd zegt:

    Eenmaal met de bus naar Italië was voldoende om daar maar heel snel vanaf te stappen.

  2. Laurent zegt:

    Brrr, georganiseerde reizen…

  3. Margo zegt:

    Ik heb me eenmaal laten overhalen tot een busreis, naar Italië. Toscane. Omdat J. het rijden in Italiaanse steden niet zag zitten in de eigen auto, en ook niet in een huurauto. Dat begreep ik wel. Maar nooit en te nimmer meer een busreis! Wat een infantiel gedoe! Rouleren in de bus. Steeds tijdens de maaltijden in het hotel aan dezelfde tafel zitten, met steeds weer dezelfde mensen. Steeds weer dezelfde mensen om je heen aan wie ik me dan ongelofelijk ga ergeren. Bleh, bleh, bleh!!

  4. Dhyan zegt:

    Overgeleverd zijn aan de geluiden, zoals die muziek in de bus, zou voor mij al een struikelblok zijn. Het voordeel echter lijkt mij toch wel de aanzienlijk lagere reis- en hotelkosten te zijn dan wanneer je dat zelf gaat ondernemen. Al kan ik me daarin vergissen natuurlijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s