De gebreken van de ouderdom

Zonder tot zeuren te willen overgaan, is de vaststelling gerechtvaardigd dat het ouder worden, de seniorenstatus niet alleen maar een feest is dat gestuurd wordt door het Zwitserlevengevoel. De gepensioneerde die de hele dag koutend op de golfbaan doorbrengt of zijn tijd verslijt op een Bounty – eiland moet ik nog tegenkomen, waar ook niet te ontkennen valt dat die jaren van inactiviteit, vooral de eerste jaren, zeker hun bekoring hebben. Hoewel zewel degelijk ook de tegenvallers brengen die je aanvankelijk vervelend kunnen verrassen, maar waar je uiteindelijk ook aan gaat wennen, omdat ze de onvermijdbare facts of life blijken te zijn. Zoals de ochtendstijfheid die steeds terugkeert na een nachtrust die ook niet meer die ononderbroken acht uren bedraagt. Een sanitaire stop, en soms wel twee of drie, maken deel uit van het slaapritme, dat daarmee anders ingericht is. Waardoor een middagdutje van een half uur nog wel eens wil helpen om de gevolgen van dat ’s nachts ondervonden ongemak te ondervangen. Waar net zo de vanzelfsprekendheid van af is, dat is zo iets normaals als het aantrekken van sokken. Wat op een bepaald moment helemaal niet meer zo gewoon blijkt te zijn en nogal eens zittend moet gebeuren, met name als nieuwe paren aan de beurt zijn en nog weerbarstig zijn doordat ze onlangs zijn gewassen.

Ik ben al gezwicht voor dit ongemak, hoewel ik het niet kan laten om mijn evenwichtsgevoel en behendigheid nog af en toe op de proef te stellen, door te proberen de sokken in een staande houding aan te doen, met een buiteling soms als het ongemakkelijk resultaat en de lach die nog niet eens een is van een boer die kiespijn heeft. Omdat het allemaal toch niet zo dramatisch is. Evenmin als die geringere eetbehoefte en de duidelijk verminderde weerstand tegen buitensporiger gebruik van sterke drank. Want dat kan ik inderdaad gedurende een paar dagen niet meer navertellen, zodat ik mij door die schade en schande wijs geworden maar wat graag inhoud. Een makke die ook nog wel eens vaker wil optreden, vooral bij het lezen van een krant of een boek of bij het kijken naar een tv-program dat mij eigenlijk maar matig interesseert, is dat ik overvallen kan worden door een hazenslaap, zo’n uiltje dat nauwelijks geknapt wordt en eigenlijk maar zo nu en dan duurt. Dat komt toch vaker langs zonder dat ik het als onaangenaam ervaar of als een ongemak beschouw. Wat in feite evenzeer geldt voor al die verschijnselen die ik hiervoor even noemde en die bij mijn leeftijd blijken te horen. En waarvan ik zeg dat als het daar nog lang genoeg bij blijft, dat ik dan niets heb te mopperen en ik mij met een gerust hart spekkoper durf te noemen.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op De gebreken van de ouderdom

  1. sjoerd zegt:

    Ach als ik in de avond alle gemiste blogs wil lezen, wordt ik ook wel eens wakker op een tijdstip dat ik al lang in bed had willen liggen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s