Mallorca

Gewoon een mooi gedicht voor de zondagmorgen, dat door niemand anders geschreven kan zijn dan Hendrik Marsman (1899 – 1940) en dat de titel “Mallorca” meekreeg. Noem dit maar niet toepasselijk voor deze vakantietijd:

Oase in zee

afrikaans klokgelui

dorpen met huizen, die van binnen wit zijn

liggen in grijze blokken in de dalen,

onder het blauw van een verterend zonlicht,

dor en aemechtig in de droge gloed.

tussen Andraitx en Formentor een bergrug –

tot aan den top begroeid met steeneik en olijven

en door een duister gloeiend rood doorvlekt.

lager ontspringen dan de bergterrassen

die trapsgewijze langs de helling dalen,

door lage muren zorgelijk gestut.

koren, cypressen, sinaasappelgaarden,

de zilverstroken van de kleine baaien,

die schuimend breken op de stille kapen

en onder duizendjarig loof van eiken

het rijpe terra cotta van de grond.

afrikaans klokgelui –

oase in zee.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s