Een doodlopende straat

Zichtbaar gedreven door een steeds sterker wordende gewoonte plus de nauwelijks nog steelse wens die de vader van de gedachte was, gingen ze naast elkaar zitten. Alsof dat de uitdrukking was van dat als voldongen door hen ervaren feit dat ze op elkaar uitgekeken waren, dus elkaar niet aan hoefden te kijken, omdat dat, als dat vierentwintig uur aaneengesloten moest duren, toch echt te veel van het goede was. Evenals de noodzaak van het met elkaar praten als je in elkaars aangezicht zat. Een uurtje zwijgen kon wel eens meer op zijn plaats zijn. Waarmee het ongemak met de situatie dat beiden onomwonden uitstraalden, draaglijker was of moest zijn dan hun drukkende aanwezigheid die zich zo pijnlijk ontrolde op dat terras dat met zijn eenvormige en aan VT Wonen ontleende aankleding bepaald niet de comfortzone wist te realiseren die zulke stellen nou net behoeven. Zo namen de minuten deze echtelieden op sleeptouw in plaats van dat zij de tijd met elkaar wisten te doden. Waardoor het wachten op het aperitief en de maaltijd een temptatie werd waaraan geen eind leek te willen komen. Met blikken die de honderdtachtig graden voor hen vorsten en elkaar beslist niet kruisten, dus hen verder ook niet in beweging brachten laat staan tot een uitwisseling van ervaringen en waarnemingen verleidden, werd nog eens bevestigd dat ze bepaald met elkaar uitgepraat waren.

Het opperen van een idee was al te veel van hen gevraagd. Op de plaats rust en nooit meer verder, dus de haast volmaakte verveling, was het devies met als enige afwisseling en afleiding de noodzaak en behoefte om op gezette tijden de magen opnieuw te vullen. Zonder dit verder gepaard te laten gaan met woorden, met klanken die aan een gesprek tussen hen konden doen denken. Dat gestolde beeld van die doodlopende straat die een relatie nog wel eens wil zijn, bereikte haar ultieme vorm toen er opeens een reddingsboei werd toegeworpen op een welbekende manier door zo’n onbekende die zich in eenzelfde situatie aan een naburige tafel bevond, want ook al jaren was uitgepraat. Niets fijner om op zulke momenten met wildvreemde en ogenschijnlijke lotgenoten het gesprek aan te gaan met uiteraard het opgediende eten als dat welkome onderwerp. Want als je helemaal niets meer te vertellen hebt, dan blijkt het toch veilig om omstandig daarover te kletsen zonder dat het verder iets hoeft toe te voegen. Hoogstens gaat de tijd daardoor sneller en heeft men het idee of zich de illusie bezorgd dat de middag zinvol is doorgebracht met leuke mensen, waaraan het goed spiegelen was zonder dat pijnlijke omtrekken van die beelden ervan goed tot degene die dat waarneemt, zijn doorgedrongen. Zodat een volgende keer zo’n gesprek opnieuw zal worden aangegaan, omdat alles stil staat en de bewogen beweging mist.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Mensen, mensen... en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Een doodlopende straat

  1. sjoerd zegt:

    Wij zijn daar ware meesters in. Zodanig dat zelfs de kinderen er pas achter kwamen toen ze al volwassen waren, het niets zeggen op bepaalde momenten, maar toch weten wat de ander denkt. Je hebt mensen die uren kunnen wauwelen, hier, ook in huis overheerst de rust.

  2. aleidamaria zegt:

    Met verbijstering zit ik wel eens te kijken naar een stel die buiten de beleefdheden niet met elkaar in gesprek gaan aan tafel, de verveling maar ook de opgelatenheid straalt van beiden af, niets meer te vertellen is dodelijk, de uren met elkaar duren eindeloos als ze niet in hun huiselijke omgeving zijn. Lekker die biefstuk? Ja.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s