De verkoper van lollymachines

Uiteraard bestaan er alleen maar eerzame beroepen. Waarin natuurlijk wel gradaties te onderkennen zijn. Met de ene job maak je op een feestje eerder goede sier dan met de andere. Zo zeker als wat. Op de vraag wat voor een werk je doet, een vraag die niet ongebruikelijk is in een omgeving waar constant de maat wordt genomen, en waar gebeurt dat tegenwoordig niet, is het gemakkelijker antwoorden met consultant of arts of laborant of ICT’er dan met een functienaam die beroerd werk moet camoefleren dan wel de werkelijkheid mooier wil maken dan ze is. Voorbeelden te over die in zulke omstandigheden wel vragen zullen oproepen, maar waar je uiteindelijk mee wegkomt, zij het met een minnetje achter je naam. Het kan echter ook veel erger. En dan moet er echt gedacht worden aan die baan die je niet verzonnen krijgt, maar die wel degelijk blijkt te bestaan. Echter waar je je nauwelijks mee presenteren kunt omdat je weet dat er dan door jou een aanslag zal worden gepleegd op de lachspieren van de vragenstellers en toehoorders tegelijk. Omdat je zelf ook vaker aan die kant hebt gestaan en dan er moeite mee had om je lachen in te houden.

Want dat is natuurlijk wel het verhaal van die man of die vrouw die verkoper van lollymachines is. Zie daar maar eens duidelijk van te maken dat dat je levensbestemming is, dat je daar je brood mee moet verdienen en dat je met die job zelfs nog een missie vervult. Vergeefse moeite, te meer als je ook nog moet uitleggen dat je focus daarbij ligt op de markten in Noord – en Centraal Afrika en het Midden Oosten, met daarbij de gedachte dat dat het beeld van die baan verfraait. Het tegendeel is eerder het geval. Met als uitkomst een omgeving die besmuikt reageert op zo’n verkoper van lollymachines, waar het bestaan nooit van werd vermoed en welke nu ook tot de werkelijkheid blijkt te behoren. Hoewel voor even. Want wat valt daar verder over te vertellen of te bepraten? Ik zou er tenminste geen gedachtenwisseling aan kunnen verbinden noch roept de werking van een lollymachine vragen bij mij op of appeleert zij aan specifieke interesses. Waarmee de verkoper ervan wel wordt teruggeworpen op zichzelf en het verder zal moeten doen met zijn levensbestemming, zijn missie die blijkt te bestaan in het verkopen van lollymachines in Algerije, Mali, Irak of Senegal, landen waar men kennelijk geacht wordt te zitten springen om dit soort producten. Je moet maar ergens je werk en lol in kunnen vinden.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Mensen, mensen... en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op De verkoper van lollymachines

  1. sjoerd zegt:

    Als ICT’er met een eenvoudig beroep als Application Manager kan ik me best nog wel voorstellen dat er ook beroepen zijn als putjesschepper, sleuvengraver, of manager van een milieustraat. We zijn allemaal nodig in deze maatschappij en ik heb een diep respect voor de mensen die in de zorg daadwerkelijk aan het bed staan.

  2. Emigrant zegt:

    Een oude kennis van mij verdiende een heel niet slechte boterham door op grote schaal te handelen in toiletpotten. Hij heeft zich er zijn leven lang voor geschaamd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s