Het ongemak van kamperen

Over hygiëne gesproken. Dat is natuurlijk niet alleen een verhaal dat zich beperkt tot de publieke toiletten langs de Nederlandse snelweg of in openbare gelegenheden, zoals dat hierna te lezen is. Want er zijn nog genoeg situaties en gelegenheden te bedenken, ook over onze landsgrenzen heen, waarin ook vrij achteloos en nonchalant met properheid en hygiëne wordt omgesprongen, zelfs de hand ermee wordt gelicht. Wat voor mij een zwaar en doorslaggevend argument is geweest en nog altijd is, ook al ben ik wat ouder geworden om er nog serieus over te denken, om vakanties nooit kamperend door te brengen. Nog afgezien van het feit dat het voor mij ook niet een echt aanlokkelijk idee was om veertien dagen op een luchtbed in een tent te slapen op de volle grond, overgeleverd aan de elementen die in zo’n tijdsbestek in allerlei vormen en hevigheden kunnen opspelen. Dat speelde allemaal mee, maar van beslissende betekenis is altijd de overweging geweest dat ik er niet aan moest denken dat ik mij ’s ochtends in alle vroegte zou moeten verfrissen en verschonen in zo’n collectieve badruimte, waar op die vochtige vloer natuurlijk nog de voetafdrukken van mijn voorgangers te vinden zouden zijn.

Dan het perspectief dat je daar je ochtendtoilet zou moeten opmaken in aanwezigheid van anderen, daarbij de kans lopend op een conversatie met hen, waar ik in die ochtenduren al moeite heb om met mijzelf aan de praat te komen. Voeg daar nog het permanente ongemak aan toe van de uitsluitende aanwezigheid van publieke, collectieve toiletten met die onvermijdelijke luchtjes die altijd van anderen afkomstig zijn, dus daardoor stukken minder tot helemaal niet te verdragen zijn, en er waren voldoende redenen voorhanden om nooit, nooit en nog eens nooit te gaan kamperen. Ondanks alle gejubel over het buitenleven, het vrijheidsgevoel en de royale mogelijkheden om met anderen, dus gelijkgestemden, in kontakt te komen. Het kan en kon mij gestolen worden, omdat er teveel op bijvoorbeeld campings is dat permanent schuurt en haast op eenzelfde manier als dat andere ongemak dat je elders tijdens je vakantie ook alleen maar kunt ondervinden, namelijk dat zand van het strand dat bij de dagen aan zee, ook overal terug – en tussenkomt en waarvan je je nooit verlost weet, zodat het ook een hele vakantie beheerst en verpest. En dat heb ik dus altijd willen voorkomen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

11 reacties op Het ongemak van kamperen

  1. sjoerd zegt:

    haha, je bent gewoon een watje

  2. Dhyan zegt:

    Ik heb altijd gekampeerd. Het is heerlijk om lange tijd in de frisse buitenlucht te kunnen vertoeven waaronder ik dan het slapen in een tent versta en geen caravan, maar ik begrijp je verhaal volkomen omdat het daarbij altijd noodzakelijk lijkt om die hele kermis van smerige toiletten, luidruchtige mensen en krijsende kinderen voor lief te moeten nemen.

  3. Margo zegt:

    Toen ik nog heel jong was, vond ik kamperen wel romantisch, maar ik deel je bezwaren en kan er nog een aantal aan toevoegen.

  4. Laurent zegt:

    Kamperen is één ding, maar die campings inderdaad…

  5. Hanneke zegt:

    Ik kan je verhaal volledig onderschrijven. Er is nog wel meer dreigend ongemak te melden, maar ik laat het aan jou over. Ik heb nooit gekampeerd en dat zal zo blijven.

  6. Ximaar zegt:

    Ik heb wel gekampeert op zeer kleine kampeerterreintje zonder enig vertier en behoorlijk afgelegen. Die eenvoudige toiletten zagen er altijd netjes uit en moesten schoongemaakt worden door de kampeerders zelf. Op een grote kamping ben ik nooit geweest en als ik nu op vakantie ga dan is dat naar kleine hotelletjes omdat ik dan minder bagage mee hoef te nemen op m’n fiets. Maar ook daar kan het misgaan. Ik bespreek nimmer iets en voordat ik beslis om ergens te slapen wil ik eerst de douche, handdoeken en het toilet zien en ruiken, het bed voelen of het hard genoeg is en luisteren of je er geen last hebt van verkeerslawaai of dergelijke. Dat is nog geen minuut werk. En ik keur af en toe zo’n kamer af op het toilet en dan ga ik verder zoeken naar een betere overnachtingsplek.

    Afgelopen jaar ging het 2 van de 24x mis. 1x met een WC-pot achter een gordijn in de kamer. Niet zo’n probleem, de grote boodschap heb ik de volgende ochtend net voor het vertrek gedeponeerd . Door weersomstandigheden en gebrek aan alternatieven heb ik deze kamer toch maar genomen. De 2e keer was een kamer die ik niet mocht bezichtigen voordat ik betaald had. Dan weet je eigenlijk al dat het fout zit. Andere hotels waren stukken duurder en ik was er redelijk laat. Achteraf niets mis met het toilet, maar wel met de douche. Die kon alleen de vochtige dampen kwijt via de kamer die dan ook een veel te hoge luchtvochtigheid had. Op foto’s (die ik wel vooraf mocht bekijken) is zoiets niet te zien of te ruiken. Bij de overige 22 was het allemaal prima in orde.

  7. Mack zegt:

    Ik deed het vroeger en het was geweldig. Het punt is dat je je moet aan kunnen passen aan een situatie. We doen het nu ook niet meer, maar ik ken zat mensen met slechts een klein inkomen die hun tent pakken en drie weken erop uit trekken. Wij betalen toch mooi 2000 voor twee weken in zo’n gehuurde woonwagen.

  8. Laurent zegt:

    Waanzinnig duur zeg, Mack

  9. Mack zegt:

    Waanzinnig duur? Het is wel duidelijk dat jullie niet kamperen. Dit zijn hele normale prijzen hoor in het hoogseizoen.

  10. Dhyan zegt:

    Niet in een gehuurde woonwagen van duizend piek per week in ieder geval.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s