Berliner Luft (5)

De eerste indrukken van een paar dagen verblijf in Berlijn zijn inmiddels bezonken tot een beeld van die stad dat langzamerhand begint te beklijven tot een voorzichtig afgerond geheel. Voorzichtig omdat ik mij toch niet te zeer wil laten beïnvloeden door alle jubelverhalen die mij al van tevoren werden toegevoegd en die mogelijk wat al te gemakkelijk een bevestiging kunnen krijgen in mijn eerste konklusies. Want niets liever wil ik dan mijn eigen verhaal vertellen, dat de afgelopen dagen hier in delen dan ook al zijn beslag heeft gekregen. Maar ik ben er uiteraard nog lang niet met de opsomming van de eerste gewaarwordingen die ik in drie dagen heb gedaan, laat staan dat ik de pretentie moet hebben om Berlijn volledig doorgrond te hebben. Een wandeling door de Altstadt, een dagje met de U-bahn en wat kuieren over de Lindenstrasse en direkte omgeving kunnen onmogelijk de passende voorwaarden daarvoor scheppen, maar dus wel toereikend zijn om een eerste, globale indruk te krijgen van een stad die veelvouden van driedaagse bezoeken vraagt om haar polsslag, haar sfeer, haar cultuur en klimaat te kunnen begrijpen.

Wat ik dan ook niet doe, maar hoogstens voor mijzelf vaststel dat zo’n eerste bezoek om meer, veel meer vraagt, nu ik toch op het eerste gezicht er verliefd op lijk te raken. Of het meer is dan dat aangename en meeslepende gevoel dat verliefdheid zo kenmerkt, zal de volgende keren moeten blijken als ik mijn programma voor een paar dagen gemakkelijker, hoewel nog steeds aan de hand van dat nuttige “100% Berlijn”, vast denk te stellen en dan de Wannsee, Potsdam, de Karl Marx Allee, het DDR Museum plus de resten van de Berlijnse Muur gegarandeerd aan de beurt laat komen, met uiteraard ook een bezoek aan het Bode Museum en een uitgebreide wandeling door Tiergarten, de groene long van deze wereldstad. Omdat in Berlijn nu eenmaal niet alle musts zich in een sightseeing van drie dagen laten vatten en samenpersen en dus frequenter bezoeken vragen voor een allesomvattend beeld. Met wel die ene zekerheid dat ook bij volgende gelegenheden het Italiaans restaurant “Solino” in het Nikolaiviertel ons pied à terre voor onze maaltijden zal zijn. Omdat wij het nog nooit zo perfect gegeten hebben. Voor een meer dan schappelijke prijs. Waardoor we dan des te meer tijd winnen om Berlijn nog gretiger verder en nader te verkennen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Berliner Luft (5)

  1. sjoerd zegt:

    Ik wil zeker over niet al te lange tijd nog eens naar Berlijn. Je bent er eigenlijk zo.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s