Schijn – eruditie (1)

De komende dagen plaats ik hier fragmenten van een meer dan lezens – en behartigenswaardig artikel van de Amerikaanse journalist Karl Taro Greenfeld dat in The New York Times heeft gestaan en dat door het grote Amerikaanse weblog The Huffington Post werd overgenomen. Het gaat over quasi – wetenschap en schijneruditie die meer en meer aan de orde van de dag is, nu in toenemende mate flinters van kennis via de sociale media neerdwarrelen. Het heeft tot gevolg dat velen dankzij de mening van anderen een leuk deuntje mee gaan blazen, wat mogelijk wordt door die anderen gewoon op bijvoorbeeld Twitter of Facebook te volgen. Zelf lezen wordt er steeds minder gedaan. Gedachtenwisselingen gaan alsmaar vaker over meningen over zogenaamde feiten die met elke mening daarover alleen verder uit het zicht kunnen raken. Over die processen, over die ontwaarding van gedachtenvorming gaat dat artikel van Karl Taro Greenfield, dat ik in vier delen zal publiceren. Omdat wat hij beweert meer dan een eye – opener is:

“Is paus Franciscus een postmoderne hogepriester? Ik heb hem nooit horen preken en heb ook niet gekeken toen hij bij ’60 Minutes’ was. Maar zijn @Pontifex-tweets worden wel vaak ge-retweet. Dus hij moet wel bijzonder progressief tegenover ongelijkheid en sociale rechtvaardigheid staan. Het is makkelijker dan ooit om kennis van zaken te veinzen terwijl je eigenlijk geen idee hebt. We plukken wat interessante flarden informatie van Facebook, Twitter of nieuwssites en blazen ze nieuw leven in. In plaats van echt te kijken naar Mad Men, de Super Bowl, de Oscar-uitreikingen of een presidentieel debat, kun je live volgen wat iemand erover twittert, of de dag erna de reacties doorlezen. Ons culturele canon wordt steeds sterker bepaald door wat het vaakst wordt aangeklikt. 

In zijn boek “Cultural Literacy: What every American needs to know” heeft E.D. Hirsch 5.000 belangrijke ideeën en namen op een rij gezet die mensen met een opleiding zouden moeten kennen. (Zoiets was het tenminste; ik weet het niet zeker, want ik heb het boek zelf niet gelezen.) Hirschs boek benadrukt dat culturele geletterdheid de grondslag vormt voor onze algemeen geaccepteerde waarden. Tegenwoordig staan we voortdurend onder druk om te allen tijde van alles op de hoogte te zijn, bang als we zijn om door de mand te vallen als cultuurbarbaar. Alles om een ritje in de lift, een vergadering, een loopje langs de koffieautomaat en een borrel ongeschonden door te komen. Dan kunnen we weer posten, tweeten, reageren en sms’en alsof we echt iets hebben meegemaakt, gelezen, bekeken, gehoord. We zitten zo volgestampt met terabytes dat het niet meer uitmaakt of we iets uit de eerste hand weten, als we er maar vanaf weten – er iets van vinden en erover kunnen meepraten. We komen gevaarlijk dichtbij een kennis-potpourri die in feite staat voor totale onwetendheid.”

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s