Een misplaatste noviteit

Misschien wordt hier wel eens een andere indruk gewekt. Maar vernieuwing, verandering wordt door mij weliswaar sceptisch benaderd, maar zeker niet afgewezen. Niet alles dat er gemakkelijker op wordt, hoeft moeilijk te blijven omdat het zo vertrouwd is en omdat aanpassen soms wat meer vraagt dan op de oude voet verder te gaan. Ik doe met plezier aan de moderniteit, aan de nieuwste snufjes mee als ik maar het gevoel heb dat het voor mij een vooruitgang betekent, als ik het idee krijg dat ik er echt mee opschiet. Waar het dus vaker aan schort. Vandaar dat er nog wel eens geknor van mijn kant te horen is. Nieuw om het nieuwe is aan mij dus niet besteed. Met als wat mij betreft een van de meest misplaatste noviteiten de moderne navigatietechniek waardoor ieder zich als een kip zonder kop van A naar B kan verplaatsen. Omdat het gemak de mens dus dient en nadenken nu eenmaal een van die meer gehate inspanningen blijkt, worden de Beste Boeken van de Weg, de Michelinkaarten en de wegenatlassen in brede kring in de aanbieding gedaan. Wat moeten we er nog mee, wordt er alom gefluisterd. Met alleen maar onbegrip van mijn kant, met name na een recente kennismaking met zo’n babbelende dame die mij de weg meende te moeten wijzen en ook nog het ingeprogrammeerde lef had om mij terecht te wijzen toen ik dwars tegen de draad in een andere weg insloeg.

Een ontluisterende ervaring. Niet meer en niet minder omdat ik mij in geen enkel opzicht geholpen voelde. Eerder betutteld en gekleineerd, waar ik tot dat moment altijd en eenvoudig mijn weg naar welke bestemming dan ook in Europa had weten te vinden. Was het niet met het aloude kaartenmateriaal, dan toch wel met de eigentijdse routeplanner aan de hand waarvan je ook je weg in elke richting kunt vinden. Gewoon door de meest cruciale punten daarin even voor jezelf op papier te zetten. Geen enkel probleem. Sterker nog, volop magie, omdat in dat vinden van de weg de kracht, de spanning van het onbekende besloten ligt, waardoor elke te rijden kilometer een verrassing is en tegelijk de bevestiging van een geslaagde planning. Met als bijkomend voordeel ook nog eens dat je niet zo’n schermpje voor je gezicht hebt die je uitzicht rondom belemmert, want eigenlijk alle aandacht vraagt. Waardoor je je inderdaad als een zombie verplaatst, als een puppet on a string, die niets anders dan bevelen uitvoert en verder van toeten noch blazen weet als het gaat om de omgeving die toevallig wel doorkruist wordt. Met welke toestand ik dus niks hoef te hebben en ook niet heb omdat dit de moderniteit is die niets toevoegt, maar van alles afneemt waar ik nog steeds plezier aan beleef. En wat ik toch graag zo wilde houden.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Een misplaatste noviteit

  1. Margo zegt:

    Ik ben het niet met je eens. Het in de gaten houden van verkeersborden vergt veel aandacht, en dat kan ten koste gaan van de veiligheid. Op het scherm van je TomTom zie je waar je moet voorsorteren. Ook zie je, en daar hebben we net in Griekenland veel van geprofiteerd, op het scherm de haarspeldbochten die je nog te wachten staan. Ook krijg je een overzicht van waar je je bevindt. Bovendien zijn niet alle borden in latijnschrift herhaald en worden plaatsnamen (in Latijns schrift) op verschillende manieren geschreven. Dus geef mij maar een navigator aan boord. Ook al stuurt die je soms verkeerd of via een sluiproute waar je auto nauwelijks (of niet) doorheen past.

  2. sjoerd zegt:

    Toch is het wel eens handig. Ik gebruik dat ding zelden. Alleen als ik mop een specifieke plaats in een grotere stad moet zijn is het handig. Zonder zo’n apparaat kan je je hopeloos vast rijden in eenrichtingstraten

  3. Hanneke zegt:

    Je kunt het een doen en het ander niet laten. Zonder kaart als een kip zonder kop de halve wereld rondrijden op bevel van je ingeblikte navigator is niet leuk en eigenlijk ook niet handig, al lijkt dat zo.
    In vreemde streken wordt het apparaat door ons wel gebruikt, maar hanteer ik als passagier de kaart, omdat ik altijd wil weten waar we zijn, en om van de route af te wijken als ons dat leuk lijkt. Daarbij voelen we ons echt niet terechtgewezen als er commentaar op onze ‘ongehoorzaamheid’ komt.
    Gewoon van A naar B rijden is niet moeilijk, dat kan vaak zelfs zonder kaart, maar om in dat totaal onbekende B die bepaalde straat snel te vinden is het pratende kastje heel handig.
    Verder is er genoeg mogelijkheid het ding zo te plaatsen dat het uitzicht niet belemmerd wordt, echt waar!
    Natuurlijk mag jij gewoon doorgaan met je omzwervingen in B.

  4. Laurent zegt:

    Voor de grite route heb je heet niet zo nodig, maar in steden kun je niet op de kaart kijken en dan is het wel handig. Ik zet het soms op ijn telefoon wel aan. Ik heb zes jaar als koerier rondgereden, dusik weet wel wat het is om midden in compleet vreemde steden de weg te moeten vinden.

  5. Ximaar zegt:

    Zelf heb ik geen kaarten nodig. Moeiteloos vind ik het zelf en anders vind ik het wel leuk om op rare plekken te komen en daar aan mensen de weg vragen. Maar goed, ik rij dan ook geen auto en tegenwoordig staan in heel Nederland prima kaarten bij de fietsknooppunten. Als ik echt iets ‘zeker’ wil weten voordat ik er naartoe ga, dan gebruik ik Google Maps om zo via streetview te kijken hoe iets er uit ziet. Maar meer dan 1x per jaar zal dat niet zijn.

    Een groot probleem dat ik heb betreft Navteq en TeleAtlas. Dat zijn flutbedrijven die vrijwel alle navigatiesystemen van kaarten voorzien. Die bedrijven worden gebruikt omdat ze zo goedkoop zijn. We hebben veel betere kaartenmakers die veel minder fouten maken en actueler zijn, maar die staan aan de kant. Bij het spul van TeleAtlas en Navteq gaat het juist in steden fout. Er ontbreekt veel, en ze hebben het vaak mis met eenrichtingverkeer en autovrije of autoluwe zones. Om dat er goed in te krijgen kost tijd en geld. Het verandert ook continu. Als fietser heb ik daar doorgaans weinig last van, maar auto’s zie ik regelmatig foutrijden en dan mogen ze weer een stuk achteruit terug omdat een paal voor hen echt niet naar beneden gaat omdat hun navigatiesysteem niet klopt.

  6. Mack zegt:

    Ik kreeg laatst een bekeuring door de TomTom. Die zei dat ik ergens in moest waar een verkeersbord en een motoragent het niet mee eens waren. Zo’n ding biedt je ook geen enkel alternatief op dat moment. Ik ben het met je eens. Een mens wordt steeds zwakker. Hij accepteert ook alles steeds makkelijker. Daar kunnen we helemaal niks mee, behalve met z’n allen in een land leven waar alles geregeld wordt. Het is het in slaap wiegen van de Westerse wereld die straks overlopen wordt en wij kunnen ons niet meer verdedigen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s