De ernst van de NS

Onze Nederlandse Spoorwegen hebben natuurlijk geschiedenis geschreven met het Fyra – debacle en eigenlijk met de hele tot nu toe compleet mislukte exploitatie van de Hoge Snelheids Lijn. Bijeen genomen een afgang van jewelste voor de NS die tot grote ergernis heeft geleid bij de Nederlandse bevolking en de vaderlandse politiek. Terecht overigens, hoewel het hele verhaal eigenlijk te ridicuul voor woorden was en dus niet die ernst en gramstorigheid tot gevolg had hoeven hebben. De hele kwestie werd op zijn Hollands afgedaan, dus met die typische Calvinistische trekjes zonder dat dat verder iets heeft opgeleverd. Wat dat aangaat kunnen we met recht bij de Fransen en de Engelsen in de leer gaan die met dit soort situaties toch gemakkelijker en ruimhartiger omgaan getuige de recente praktijk met hun treinen en het spoorwegnet waarbij de omvang van de problematiek enkele maten groter was dan bij ons echec met de Fyra. Want een dezer dagen kwam in Frankrijk een weekblad met het bericht dat het Franse spoorbedrijf voor 15 miljard aan treinen had besteld zonder eerst de afstand tussen de perrons te hebben opgemeten. Waardoor ze nu te groot blijken voor 1200 stations. Wat volgens de direkteur van de SNCF noch een grap of een blunder was, maar een omstandigheid waar je bij een nieuwe aanschaf mee te maken krijgt. Want wie een auto koopt, heeft, aldus deze spoorwegbaas, ook wel eens zijn garage moeten aanpassen.

Maar de Engelsen slaan natuurlijk alles en iedereen als het gaat om het weglachen van problemen getuige het volgende voorbeeld van absoluut falen van het spoorbedrijf. Dat speelde enkele jaren terug bij de introductie van een hogesnelheidstrein die schuin door de bocht ging, maar daarna gewoon schuin bleef hangen. Waardoor reizigers in de meest eigenaardige houdingen hun koffie naar binnen moesten gieten terwijl hun trein over de vlaktes van Cumbria voortraasde. British Rail loste dat probleem op door nog alleen halve bekertjes koffie te schenken. De voortdurende vertragingen die door die technische mankementen ontstonden bestreed datzelfde bedrijf door het afschaffen van de dienstregeling op de drukke lijnen zodat de treinen nooit meer te laat konden vertrekken. Op andere, even vertragingsgevoelige trajecten werd het uur van 66 minuten van kracht, waardoor er spelingen van tien procent werden gerealiseerd en de leverbetrouwbaarheid ook minder snel onder druk kwam te staan. Kom er maar op. Helpen doet het wel. Want met dit soort vondsten wordt elk chagrijn vanzelfsprekend snel verdreven en krijg je de lachers op je hand. Misschien de gouden tip voor onze NS en haar hele omgeving om zichzelf, de trein en het spoor ook eens wat minder serieus te gaan nemen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Curiosa en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op De ernst van de NS

  1. sjoerd zegt:

    Je weet wanneer je gaat, maar nooit wanneer je terugkomt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s