De gekte van het songfestival

Omdat ik uiteindelijk ook gezwicht was voor de kwaliteit van het Nederlandse liedje, heb ik me gisterenavond geschaard bij de vijf miljoen Nederlanders die Ilse de Lange en Waylon graag en verdiend hadden willen zien winnen. Waar het dus niet van gekomen is, omdat uiteindelijk een Oostenrijks circusnummer meer de gunst van de kijkers en de jury’s wist te winnen en zo de volslagen overbodigheid van het Eurovisie Songfestival opnieuw mocht bevestigen. Rariteit won het van muzikaliteit. Het statement, zoals dat bij herhaling werd betiteld, maar waarvan de relevantie mij volledig ontging, bleek er per saldo meer toe te doen dan het niveau en de professionaliteit waarmee door de Nederlandse deelnemers naar de winst werd gedongen en welke met een tweede plaats werd beloond. De fratsen van een travestiet werden toch hoger aangeslagen dan de eenvoud en integriteit die uit het optreden van Ilse de Lange en Waylon spraken. Waarmee het Eurovisie Songfestival als bron van ergernis en irritatie niets aan kracht inboette noch iets aan geloofwaardigheid won. Potsierlijkheid bleek op dit grote podium nog altijd te lonen en vond ondersteuning in het commentaar dat je als Nederlandse kijker maar moest verdragen en dat in geen enkel opzicht de toets van enige serieuze kritiek kon doorstaan en eerder gekromde tenen teweeg bracht.

Nog afgezien van dat persoonlijk bereden stokpaardje over het statement van dat Oostenrijks curiosum, waar ik al helemaal niet op zat te wachten, was het gehalte van de informatie die je als kijker kreeg aangereikt, bedroevend. Want ga mij niet vertellen dat ik een commentator die San Marino aanmerkt als het Wijk bij Duurstede van Europa nog echt serieus moet nemen. En wat ervan te denken als uit diezelfde mond de opmerking klinkt dat de BBC niet langer Omroep MAX is omdat ze zestig-plusser Bonnie Tyler en zeventig-plusser Engelbert Humperdinck hebben teruggestuurd naar Madame Tussaud? Dan rechtvaardigt dat slechts de konklusie dat de Nederlandse omroep dat hele Eurovisie Songfestival toch niet echt serieus neemt als ze zich daar laat representeren door een clown die geen behoorlijke tekst uit zijn mond kan krijgen. Wat bovendien van minachting getuigt voor die vijf miljoen Nederlanders, die meer verdiend hadden ook vanwege de terecht gewekte hoge verwachtingen nu er zo toegewijd ingestoken was op de winst voor Nederland, die er dus niet van kwam omdat gektes en curiosa opnieuw serieuzer werden genomen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op De gekte van het songfestival

  1. Mack zegt:

    Dat de commentatoren de andere landen een beetje afzeiken vind ik niet erg. Het tweede deel van je betoog. Met het eerste ben ik het helemaal eens. Statement, niks statement. Gewoon dom. Ik vond het ook heel opmerkelijk dat zoveel landen Oostenrijk 12 punten gaven.

  2. Ximaar zegt:

    Soort dejavu. Dana International won al eerder om dezelfde reden. Nederland had van mij best mogen winnen als ze voor Ohio of een andere hillbillystaat waren uitgekomen.

    Voor mij zijn dit soort liedjesfestijnen bedoeld om artiesen door te laten breken voor een groter publiek. Van deze construxi komt hooguit nog 1 zwakker liedje en dan is het op. Waylon en vooral Ilse waren al doorgedrongen en dat gold al helemaal voor Humperdinck en zijn leeftijdgenootjes. Volgens mij worden die gestuurd omdat GBR dit evenement niet wil organiseren. De Oostenrijkse omroep dacht mogelijk ook dat ze met dit nummer die kostbare dans zouden ontopen.

  3. sjoerd zegt:

    Ik moet even heel eerlijk zijn en zeggen dat ik niet verwacht had dat ze met dit lied in de finale zouden komen. Maar hoe vaker je het hoort….
    Alle politiek eromheen laat ik aan me voorbij gaan.

  4. Hanneke zegt:

    Als je dit festival ziet als bron van ergernis en irritatie, waarom kijk je er dan naar?
    Wij hebben niet gekeken, behalve dan naar het laatste deel van de puntenuitdeling. Ik heb een zapper in huis en we kwamen het gedoe twee keer tegen. Zo zagen we ergens aan het eind van alle gezing of wat ervoor doorgaat een uiterst korte samenvatting om stemmers op weg te helpen. Het leek me allemaal veel lawaai.
    Zodoende ken ik maar twee inzendingen van voor naar achter, de twee die het hoogste eindigden. En ik vind die winnaar helemaal niet slecht. Het is een goed liedje en zingen kan die jongen wel. Door de outfit moet je heen kijken,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s