Terug naar het Boshotel

Er zijn nog wel eens van die momenten dat bij mij de behoefte opspeelt om een tijdreis te maken, om op memory lane te gaan wandelen. Gisteren voelde ik ook weer die drang om zo’n plekje van vroeger te bezoeken en om het gevoel dat dan opgeroepen wordt, met iemand die je na staat, te delen. Geholpen door het schitterende weer en het sfeervolle licht was het welhaast logisch dat mijn weg moest gaan naar Vlodrop, de bossen en het Meinweggebied, waar ik in de jaren dat ik bij Rockwool in Roermond werkte, zoveel uren en dagen heb doorgebracht. Niet in de laatste plaats in dat voor mij zo fameuze Boshotel, waar mijn herinneringen aan planningsessies, teambuildings en trainingen onmiddellijk weer werden geactiveerd toen ik er na zoveel jaren weer naar binnen ging. Te meer omdat er in het interieur niets leek te zijn veranderd. Dezelfde obers, de koffie met de identieke hampshire_boshotel_vlodrop_98c8c8_boshotel_vlodropsmaak, de abrikozenvla nog steeds van dezelfde makelij en bakker en niet in de laatste plaats dat beetje chic dat aan de Duitse stijfheid en conservatisme doet denken. Maar daarom ligt dat Boshotel dan ook direkt aan de grens, bijna in de schaduw van Wassenberg.

En om mijn gedachte aan vroeger nog wat meer te verlevendigen, zag en trof ik ook weer die groepjes die tussen de bedrijven van de trainingen door, ruimte voor elkaar, de telefoon en het werk maakten. Alsof de tijd tien, vijftien jaar had stil gestaan en ik weer even nog geen zestig was. Dus beslist aangenaam mijn kortstondig verblijf daar, midden in de sfeervolle bossen van het Meinweggebied, vlakbij die nog onderkomen IJzeren Rijn, die er dus bij lagen alsof er al die jaren niets mee gebeurd was. Hoewel ik uit die droom wakker werd geschud bij het afrekenen, omdat toen bleek dat het management van het Boshotel toch met zijn tijd was meegegaan en niet had stil gezeten. Want er werd niet meer in guldens afgerekend op die idyllische plek achteraf, waar de klok makkelijk stop kan worden gezet zonder dat iemand dat merkt, waar je nog veilig in je eigen verleden kan verkeren zonder dat het consequenties heeft. Zelfs hier hadden de euro en de inflatie hun weg gevonden, waar verder niet hevig over gemaald hoeft te worden. Omdat dat Boshotel, ondervond ik gisteren, beslist een plek is om vaker naar terug te keren.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Herinneringen en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Terug naar het Boshotel

  1. sjoerd zegt:

    Als het om geld gaat weten ze allemaal hun weg wel te vinden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s