Mijn ‘Beste Boek van de Weg’

Misschien is het niet meer van deze tijd, waarin immers alles maakbaar en haalbaar is en bovendien ook nog eens in beeld gebracht kan worden. Het kan best zijn dat het een vleugje romantiek is of een ergens verholen hang in mij naar het verleden. Maar laat ik nog maar eens eerlijk bekennen dat als ik op pad ga, naar bekende of onbekende oorden, dat ik er dan de voorkeur aan geef om daarheen mijn weg op eigen kracht te vinden. Weliswaar niet aan de hand van de ANWB – bewegwijzering, maar zeker niet met behulp van de TomTom of welk ander navigatie-middel. De rol van het blinde paard dat maar ongebreideld en op commando voortdraaft, past mij totaal niet. ‘Het Beste Boek van de Weg’ heeft mij ondanks haar lijvigheid en alle overbodige informatie over binnenwegen in het Zuidoosten van Turkije altijd de goede kant op geholpen, terwijl het daardoor ook het medium was dat mij dat lekkere gevoel bezorgde als ik weer eens zonder mankeren en problemen op de goede plek was gekomen. Daarnaast, en dan heb ik het waarachtig niet over haar geringste rol, hielp het mij ook om op willekeurige dagen in het jaar, dus in de periode dat er gewerkt moest worden en denken aan de vakanties nog niet echt aktueel was, op een verloren moment wat weg te dromen en te fantaseren over het rijden over een weg in het diepste binnenste van Frankrijk, bijvoorbeeld van Rodez naar Decazeville of dwars door de geheimen van de Auvergne.

Het maakte de donkere winteravonden, als er toch niets te beleven was op de tv, stukken aangenamer, dat wegdromen bij zo’n willekeurige bladzijde van een wegenatlas of “Het Beste Boek van de Weg”. Ik kan iedereen verzekeren dat ik de mooiste trips op die manier in mijn verbeelding heb beleefd, zoals ik mij in mijn fantasie ook heb vergaapt aan steden als Burgos, Katowice en Sundsvall, waarbij ik natuurlijk geholpen werd door de plattegronden ervan, die mij naar de mooiste parken en stilste straatjes daar brachten. En om nog eerlijker te zijn voel ik mij daarom op eenzelfde manier en eigenlijk nog veel meer getriggered door de mogelijkheden die internet mij biedt. Want met behulp van Google heeft geen plaats ter wereld nog geheimen voor mij, kan ik mijn ogen er de kost geven zonder dat ik nog een stap hoef te verzetten. Aan de andere kant is het wel zo dat daar mee nog weinig aan mijn verbeeldingskracht wordt overgelaten en de magie van het ongewisse aldus verloren gaat. Dat moet dan maar, omdat het mij wel de kans biedt om betere keuzes van reisdoelen te maken en om de verbeelding aan de werkelijkheid zoals die daar is, te toetsen. Noem het mijn concessie aan de moderniteit, die ik voor de rest dus laat voor wat zij is. Waardoor ik mijn weg op gevoel en met verstand blijf zoeken, met in het uiterste geval zeker niet de hulp van die TomTom, maar van die aloude pil die zo vertrouwd en een beetje beduimeld op de rechterachterbank van mijn auto ligt, “Het Beste Boek van de Weg”.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Mijn ‘Beste Boek van de Weg’

  1. sjoerd zegt:

    Voor mijn vader was dat ook de bijbel…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s