Over het IJ

Als er in Amsterdam een competitie zou worden gehouden om de meest opvallende en tegelijk amusante plek van de stad aan te wijzen, dan zou de plaats achter het Centraal Station waar de ponten naar de overkant van het IJ hun afvaart hebben, een serieuze gegadigde ervoor zijn, een goede kans op de eerste prijs maken. Want dat het een heel apart punt is heb ik afgelopen zondag mogen ervaren. Met de nadruk op dat mogen omdat je als niet – Amsterdammer, merkte ik, toch echt je best moet doen om op de goede plek uit te komen. Zoals bijna te doen gebruikelijk is een en ander in, rond en onder het Centraal Station opgebroken, waardoor je het wel kunt vergeten dat je met het grootste gemak dat gekende oversteekpunt kunt bereiken via de reguliere onderdoorgang. Maar ben je daar eenmaal, dan ervaar je een prettig soort chaos, omdat alles en iedereen dooreen op een van de vier pontjes staat te wachten, waarbij de stille, in zichzelf gekeerde 009lacherigheid de sfeer daar bepaalt, zonder hinderlijk en uitgesproken de boventoon te voeren.

Wat dat verblijf die paar minuten daar bepaald veraangenaamt, omdat je dus echt je ogen kunt uitkijken in die sympathieke wirwar, die kluwen van mensen, waar ook geen hierarchie heerst en waar ook geen ruimte voor is. De overtocht is immers te kort, duurt maar een paar minuten. Te weinig tijd om verhoudingen te vestigen, als dat bij al die passagiers aan de orde is, gefocused als ze stuk voor stuk zijn op het vervolg van hun weg, hetzij door de barre woonwoestijn van Amsterdam – Noord, hetzij in de richting van het stadshart waar het volgens ieders verwachting gewoon is te doen. Te fiets, te voet, met de brommer of de bakfiets. Wat maar een beperkte samenvatting is van alle middelen van vervoer of verplaatsing die ik tijdens die ene overtocht heb gezien en die daarmee die prettig gestoorde anarchie bij en op de pontjes veroorzaakte, maar waar niemand verder van opkeek, zodat het allemaal wel bij Amsterdam zal horen. En dat wat mij betreft ook zal moeten blijven omdat zo’n kalme puinhoop een ware verademing is in een opgedraaide wereld waar alles immers snel, sneller en als het even kan het snelste moet.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Over het IJ

  1. Sjannes zegt:

    Ja, het blijft een prachtplek en zo’n boottochtje doet het altijd goed.

  2. sjoerd zegt:

    Amsterdam is niet echt mijn stad. Ik ga voor Utrecht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s