Het goud van Jorrit

Het is te gemakkelijk en tegelijk ook zo voor de hand liggend om het door Jorrit Bergsma op de 10 kilometer schaatsen behaalde Olympisch goud te bagatelliseren en af te doen als nietszeggend. Met het vermeende gelijk ook nog bij de hand omdat de hele Noorse afvaardiging plus de Russische favoriet Skobrev het op dit nummer op voorhand al lieten afweten, daarmee deze stayersafstand als het ware degraderend van hoofd – tot bijnummer, althans vanuit hun perspectief bezien. Welke terugtocht op het niveau van topsport ook wel meteen als de grootst mogelijk afgang geldt, als je je bij voorbaat zo gewonnen geeft en de handdoek in de ring gooit. Waar Jorrit Bergsma dus absoluut geen boodschap aan hoeft te hebben en dus ook verder niet op afgerekend mag worden. Hoogstens op wat hij wel deed, op wat hij presteerde. Wat waarachtig niet mis was, met name in absolute zin, zodat een vergelijking met wat de concurrentie aan tijden op het ijs zette, nog niet eens aan de orde is. Dat werd namelijk uitgedrukt in die op de 10 kilometer schaatsen behaalde gouden medaille, die op zich natuurlijk uniek is, maar ook weer niet zo omdat er met hem nog tientallen zijn die met dezelfde eer tijdens de Olympische Winterspelen gaan strijken. Maar daarnaast zijn er verschillende extra redenen te noemen om juist hem in het bijzonder in het zonnetje te zetten en een plaats te geven in mijn portret van de dag. Zoals het feit dat hij de snelste tijd wist te rijden die ooit op een zgn. laaglandbaan is gerealiseerd en dat met een snelheid van tussen de 46 en 47 kilometer per jorrit-bergsma-sotsji-2014uur over de gehele afstand.

Plus het gegeven dat hij de volledige concurrentie op meer dan 23 seconden of bijna een hele baan achter zich wist te houden, op die ene man na, die de gedoodverfde favoriet was en die gedoemd was om deze 10 kilometer te winnen. Sven Kramer dus, de man die al jaren achtereen onverslaanbaar werd geacht en wiens aanwezigheid niet anders kon doen dan een loodzwaar stempel drukken op al zijn tegenstanders. Zo groot werd zijn suprematie, zijn superioriteit beoordeeld, dat dit nummer volgens kenners en insiders als het ware schriftelijk kon worden afgedaan. Wat dus de aftocht van de Noren en Skobrev verklaarde, maar waar Bergsma niet van onder indruk was noch bezweek omder de veronderstelde oppermacht van zijn streekgenoot Sven Kramer. Andersom geredeneerd kon het Jorrit Bergsma zelfs wel gestimuleerd hebben om deze supertijd op het ijs te leggen en de topfavoriet met dat ruime verschil van zeker vijf seconden te verslaan in een prachtige rit waarvoor hij ook nog, als die er was, de stijlprijs zou verdienen vanwege het ogenschijnlijk gemak waarmee hij zijn race wist te rijden. Bij het ontbreken daarvan rest hem nu naast zijn gouden medaille en de algehele waardering voor zijn uitzonderlijke prestatie, een plaats in mijn portret van de dag, die hem van harte is gegund en wordt gegeven.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Portret van de dag en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Het goud van Jorrit

  1. Mack zegt:

    Ik was verbaasd dat hij Kramer versloeg.

  2. sjoerd zegt:

    Hier schieten woorden tekort.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s