Zonder cynisme

Ook dit is zo maar een voorbeeld van een levenshouding zijn, die op goede gronden en terechte emoties gebaseerd kan zijn. Want je moet immers behoorlijk tevreden met jezelf zijn om het alleen zijn, het welbewuste isolement vol te kunnen houden. In elk geval redelijk stabiel zijn en niet tot aan je nek in de problemen of met jezelf in je maag zitten om die keuze te maken en ook nog van een gedegen motivering te voorzien. Want dat is natuurlijk wel het verhaal als je het wonen in de Randstad zo mijlenver van je af gooit en de stilte, het alleen zijn prefereert. Met als direkte aanleiding bijvoorbeeld zo’n kwestie als met de Culemborgse jeugdbende die inwoners van die plaats zo terroriseerde en intimideerde. Dat nieuwsfeit, en nog meer de impact ervan, bleek namelijk zo bij mensen binnen te komen dat het hen er niet van weerhield, nee, aanmoedigde om nog eens te benadrukken dat zij blij waren dat zij die verfoeide omgeving met haar drukte, met al het gedoe van mensen met hun onaangenaamheden, achter zich hadden gelaten.

Dat het een bevrijding was om niet meer dagelijks met mensen te maken te hebben, om niets meer van hen aan het hoofd te hebben, tenzij ervoor gekozen werd om ze wel in het eigen leven toe te laten. Kan het nog steviger? Ja dus, als er met grote stelligheid wordt beweerd dat je niets beters kan overkomen als je een dag geen mens ziet of hoort. Dat kontakt, die omgang kan blijkbaar zo maar gestolen worden omdat de kans dat het met mensen meevalt altijd stukken kleiner is dan het tegendeel, is dan het heersende gevoel. Dus is het meer dan logisch dat men, als men dat vindt en voelt, wel met zichzelf tevreden moet zijn en het ook met zichzelf moet kunnen uithouden. Het is zelfs de enige voorwaarde waaronder een leven onder deze condities geleefd kan worden. En als het even kan ergens in het Westerwolde, in de Peel of in Zeeuws – Vlaanderen waar files en alles dat met het ongemak door mensen te maken heeft, ondenkbaar is, dus ontbreekt. Wat een bewuste keuze is waaraan cynisme vreemd is, maar waarin teleurstelling wel kan zijn opgesloten en ook enigszins mag doorklinken.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Mensen, mensen... en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Zonder cynisme

  1. Hanneke zegt:

    Vind jij Culemborg Randstad?

  2. sjoerd zegt:

    Ach, met z’n allen in een hutje op de Mokerhei is ook niet alles…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s