Een vergeefse zoektocht

Een gebied dat tot nu toe voor mij geheel in nevelen gehuld bleef, is Oost-Friesland. Uiteraard had ik in de loop der tijd links en rechts wat informatie over die streek gekregen, maar absoluut onvoldoende om daaruit een samenhangend beeld te kunnen opbouwen. Het was net genoeg voor een oppervlakkige indruk, die dus een gerede aanleiding voor mij vormde om, nu ik praktisch om de hoek vertoefde, daar een grondige verdieping aan te geven. Vandaar dat ik een dag uittrok om in dat stukje Duitsland, dat dus tegenover Groningen ligt, mijn ogen de kost te geven. Met als vertrek – en aanknopingspunt natuurlijk de grootste stad Emden. Waar mijn probleem dat ik aan die dag rondneuzen over zou houden, al meteen zichtbaar werd. Want hoe ik ook mijn best deed, mij inspande, een gevoel kreeg ik niet bij het zien van de stad, zoals ik met de beste wil van de wereld er ook niet een bepaald karakter in kon herkennen. Het was niets, het werd niets. Op zijn hoogst iets als dertien in een dozijn, zo’n stad met van die confectie-architectuur, die vlak na de oorlog breeduit toegepast werd om de wederopbouw zo snel mogelijk op te pakken.

001007011

 

 

 

Met Emden als een sprekend voorbeeld van die door de nood gedwongen misrekening. Zodat ik er dus niets mee kon, laat staan dat er al een eerste beweging ontstond die mijn oppervlakkig beeld zou verdiepen. En zo ging het de hele dag verder tijdens mijn zoektocht naar die specifiek Oost-Friese cultuur, naar die eigen aard die de sfeer op dit schiereiland zou kenmerken. Aan de Waddenzee, bij Norden en Norddeich, heb ik het niet ontdekt. Grote plaatsen als Aurich en Leer bleken dat door mij verwachte unieke karakter evenmin te bezitten, of het moest het feit zijn dat er uitsluitend laagbouw te vinden was, met enkel een begane grond en daarbovenop meteen de zolderverdieping. De windmolenparken kunnen onmogelijk als typisch Oost-Fries aangemerkt worden, zo ook niet dat royale kasteel ergens in de buurt van Norden, waarvan ik namelijk ook veel erop gelijkende exemplaren heb gezien. Zodat de slotsom van mijn zoektocht van vandaag niet anders kan luiden dan het volhouden van de vraag of er wel zoiets als een Oost-Friese identiteit bestaat, iets dat in de buurt van een eigen cultuur komt. Of moet mijn nasmaak die ik eraan overhield, toch op iets anders duiden?

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s