Experimenten van een Fries

Een van die erfenissen die ik heb overgehouden aan het lager onderwijs, is mijn handschrift. Daar is best iets bijzonders mee aan de hand. Want als een van de eerste leerlingen in Nederland, en met mij nog zo’n veertig klasgenoten, kregen wij in 1948 het blokschrift onderwezen. Bij wijze van experiment, heb ik mij later laten vertellen. Het verbonden schrift had afgedaan. Dat was een idee van een voor zijn tijd progressieve hoofdonderwijzer, een Fries, die vlak voor de oorlog in de Betuwe was neergestreken om daar zijn vernieuwende gedachten te verwezenlijken. Wat naast de invoering van dat blokschrift onder andere ook inhield dat linkshandigheid bij de leerlingen werd toegelaten. Ook ongebruikelijk in die tijd, maar een benadering die mij alleen maar ten goede is gekomen. In tegenstelling tot dat blokschrift waarover ik later stukken minder enthousiast ben geworden. Hoewel toegegeven moet worden dat al het geschrevene aldus wel een stuk leesbaarder werd.

Maar wat moest ik met dat gemak toen ik op het gymnasium en later in de collegebanken zat en er bij het eventueel dicteren dus beslist geen rekening werd gehouden met de evidente handicap van dat blokschrift, namelijk dat het je schrijfsnelheid aanmerkelijk verminderde en bovendien veel eerder tot verkramping van de vingers leidde? Dus wat dat aangaat kon ik in latere instantie nauwelijks nog warm lopen voor de gedachten van onze Friese hoofdonderwijzer, die bijvoorbeeld ook tot gevolg hadden dat het voor mij een hele hijs werd om tot een behoorlijke handtekening te komen. Wat vanuit een van jongsaf geleerd verbonden schrift als het ware veel natuurlijker tot stand kwam, daar heb ik heel wat jaren moeten ploeteren en de nodige schoolagenda’s moeten verslijten om er iets behoorlijks van te kunnen maken. En nog ben ik er niet tevreden over, maar doe ik het er maar mee voor die jaren die mij nog vergund zijn. Met die blijvende erfenis die die Fries mij met zijn experimenteerdrift heeft nagelaten.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Herinneringen en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Experimenten van een Fries

  1. Mack zegt:

    Nog niet blij met je handtekening? Nu nog niet? Dan wordt het nooit meer wat. De mijne stelt ook niks voor. Maar echt mooie handtekeningen zie je ook nog weining. Een leesbare vind ik het mooist, met veel krullen erbij.

  2. sjoerd zegt:

    Dat lijkt me knap lastig schrijven…

  3. Margo zegt:

    Een handtekening is lastig als je een lastige naam hebt, waarbij je niet in één vloeiende beweging je naam kunt schrijven. Ik zou met de naam Hamilton wel raad weten. Maar blokschrift is raar en toch ook snel weer afgeschaft? Ik leerde in Afrika schrijven en het schrift was daar, net als de grammatica van het Zuid-Afrikaans eenvoudig en simpel. Geen krullen en overbodige tierelantijnen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s