Het nut van sparen

Omdat er nauwelijks nog rente door de banken wordt vergoed, staat het nut en de zin van het sparen ter discussie. Waarom zou je nog geld opzij leggen, als de rente die je ervoor krijgt, niet opweegt tegen de inflatie? Wat natuurlijk allerlei vragen oproept. Zoals bijvoorbeeld het feit dat banken dus geen tot bijna geen vergoeding geven voor gelden die aan hen toevertrouwd zijn en waar ze wel mooi weer mee kunnen spelen, waardoor ze in feite hun bedrijf uit kunnen oefenen, want geld met dat geld kunnen maken. Het kan zo maar zonder dat er een haan, een spaarder dus, naar kraait, omdat niemand er iets van wil snappen en denkt dat het zeker zo zal moeten. Mij vergaat het zo wel, zoals ik ook nog altijd in die reflex verval van dat tegen de verdrukking in maar blijven sparen. Omdat we dat met de paplepel hebben ingegoten gekregen, het er bij ons van jongsaf in is gehamerd en haast tot een geloof is geworden. Het bracht in elk geval dat inzicht dat een appeltje voor de dorst toch beter achter de hand kan worden gehouden. Wat aanschouwelijk werd gemaakt met het fameuze spaarvarken, waarvan ik mij afvraag of het nog als zodanig bestaat. Zoals we ook vanaf klas 1 van de Lagere School wekelijks een dubbeltje mochten inleggen. Daartegenover stond dan een zegel welke werd verstrekt door de Rijkspostspaarbank of de Nutsspaarbank, dit ter vrije keuze van de ouders.

Omdat ik de zegels van de RPS mocht plakken, betekende dat voor mij dat ik met het realizeren van een vol boekje, waarvan de waarde dan bijgeschreven werd in het spaarbankboekje dat op mijn naam was gesteld, ook nog de gelukkige bezitter werd van een premieboek. Waarvan ik mij alleen nog maar de titel herinner waarin de naam van Dorus Rijkers werd genoemd, een held, een mensenredder op zee, een reddingsbrigadier die op Terschelling of Texel naam had gemaakt. En natuurlijk was het die premie die het hem deed, waarvoor ik spaarde, maar tegelijkertijd dat idee, die zekerheid bij mij post deed vatten dat sparen meer dan een handeling was. Het was identiek aan een levenshouding, een deugd, waarvoor je werd beloond in de vorm van de zekerheid van dat appeltje voor de dorst. Zo werd het leven, ons leven ingericht. En is het in feite nog steeds omdat ik in weerwil van alle twijfels toch blijf sparen, omdat er ook wel weer eens tijden aanbreken dat dit gedrag wel wordt beloond. Trouwens, het hoeft toch ook niet zo te zijn dat alles in een mensenleven tijd op zijn kop wordt gezet? Zou er ook nog iets onbetwist en vaststaand als een huis mogen blijven? De zin en het nut van sparen bijvoorbeeld.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Herinneringen en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op Het nut van sparen

  1. Margo zegt:

    Ja, ik vind het ook schandalig dat het ons per saldo meer kost dan oplevert om ons geld veilig te stallen. En hoe veilig is dat tegenwoordig?
    Dorus Rijkers is een bekende mensenredder uit Den Helder en IJmuiden, en was de stiefgrootvader van mijn vaders oom, Oom Bram Kramer, die ook mensenredder werd. Lees maar eens wat over hem, is een leuk verhaal hoe hij al heel jong trouwde met een veel oudere vrouw (weduwe met kinderen) die al spoedig oma werd, waardoor hij het ook werd, weliswaar stief, maar dat maakte niets uit, en werd hij opa genoemd in Den Helder, zo jong als hij was. Hij werd het niet van mijn oom Bram, maar van zijn oudere broer. Hij kreeg met zijn vrouw één kind, een dochter., Theodora.

    • robschimmert zegt:

      Wat een mooie samenloop. Vertel er eens wat meer over, over deze held uit mijn jeugd.

    • Margo zegt:

      Bij ons in de welbekende fotodoos zat altijd een foto van Dorus Rijkers. Mijn ouders, die niet zo familieziek waren wisten niet goed hoe die verwantschap zat, ik ben daar pas kort geleden achter gekomen sinds ik de stamboom aan het uitpluizen ben en alle verhalen over Dorus Rijkers heb gelezen, en ook over IJsbrand (Bram) Kramer.

  2. Margo zegt:

    Ik zal je wat links sturen, later, ik moet zo weg. Van Bram kreeg ik pas een foto van mijn achternicht (zijn kleindochter) toegestuurd waar hij de zoveelste medaille krijgt opgespeld door hare majesteit de koningin, Wilhelmina.
    Jaaah, ik kom uit een respectabel geslacht. Jammer alleen dat ze geen van alle echte bloedverwanten zijn! 🙂

  3. sjoerd zegt:

    Je bent jong en je wilt wat, dus maak je schulden… Als je ouder wordt probeer je eerst van je schulden af te komen, en ga je sparen…

  4. math zegt:

    Ik heb nog mogen varen met de “zilvervloot”, ook daar ging het vooral om de hoge premie als beloning.
    Wanneer het deflatie-spook van achter de deur te voorschijn komt, moeten we zelfs betalen om geld bij de bank te stallen. Zo is het Japan ook enkele jaren geleden vergaan. Er zijn al banken die in hun automatisering de mogelijkheid van negatieve rente hebben laten inbouwen, om eventueel direct te kunnen reageren.

  5. Ximaar zegt:

    Zelf ben ik ook met sparen opgevoed. Mijn ouders hebben het behoorlijk arm gehad (lagen 3 jaar vrachtloos stil op een te klein binnenvaartschip). Zij wilden voorkomen dat hun kinderen het slecht kregen en dus kreeg ik elke week een paar kwartjes of dubbeltjes mee naar school. De meester gaf ons daar spaarzegels voor, voor op de spaarkaart. En met de volle ging ik naar het postkantoortje en die schreef het bedrag bij op m’n RPS-spaarbankboekje.

    Daarna de Zilvervloot en toen werd ik milieubewust en kreeg ik een hekel aan auto’s. Dat laatste leverde veel meer spaargeld op. Zoveel dat ik wel erg vroegtijdig ben gestopt met werken.

    De rente is immer een probleem geweest. Op dit moment is het zo dat ik de inflatie (2%) plus belastingen (circa 1%) vrijwel niet meer voor kan blijven met normaal sparen (is minder dan die 3%). Maar rond 1988 met 11% spaarrente op deposito’s was het niet eens zoveel anders. Je moest toen de helft van de spaarrente afdragen aan de belastingen en de andere helft kwam overeen met de hoge inflatie van destijds.

    Toch is lenen veel ongunstiger. Die rentepercentages zijn veel hoger. Ik heb dus nooit geleend en daar heb ik geen spijt van.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s