De Sfinx van Venlo

Of het de lacher of de afgang van de week is, laat ik verder maar buiten beschouwing. Maar dat Venlo zich met de zoveelste deconfiture opnieuw in ongunstige zin in de kijker heeft weten ter spelen, staat natuurlijk wel vast met het verhaal over de opkomst en de ondergang van het kunstwerk De Sfinx van de plaatselijke kunstenaar Fons Schobbers. We hebben het dan in feite over een aaneenschakeling van kommer en kwel over een periode van welgeteld twintig jaar. Die begon met het grootse en gulle gebaar van het ondernemersechtpaar Jacques en Ellen Scheuten die namens de Venlose glasfabrikant van hun naam in 1993 aan de stad Venlo bij gelegenheid van haar 650 – jarig bestaan een kunstwerk schonk. Venlo heeft er vervolgens twintig jaar op moeten wachten totdat die geste ook werkelijkheid werd. Wat enerzijds met de complexiteit van de opdracht aan Fons Schobbers te maken had, maar nog meer met de herhaalde vertraging die er optrad in de renovatie en reconstructie van de omgeving waar een plaats voor dat kunstwerk was voorzien. Noch met de Maasboulevard noch met “De kop van de Weerd”, wat de beoogde plek voor De Sfinx was, wilde het erg vlotten. Het ene uitstel volgde na het andere afstel 12675-c8f7d2c20c0134738efb7d605b9120d0als er weer eens vertraging was opgetreden of als de plaatselijke politiek met een gewijzigd inzicht op de proppen kwam.

En toen iedereen dat in 1993 gedane gulle gebaar daardoor al was vergeten of de hoop erop had opgegeven, stond daar in oktober 2013, drie maanden geleden, als uit het niets, plotseling en niet meer verwacht op de “Kop van de Weerd” de zes meter hoge constructie van zeshonderd gestapelde glasplaten oogverblindend mooi te zijn en de show in en van Venlo te stelen. Maar Venlo zou Venlo niet zijn als er niet veel te vroeg was gejuicht en men in het eigen enthousiasme totaal over de kop was geslagen om vervolgens collectief voor de buitenwacht in het hemd te staan. Want al snel bleek diezelfde “Sfinx” haperingen en gebreken te vertonen, welke onder andere tot uiting kwamen in spontaan optredende scheuren in de glasplaten. Waardoor de konklusie zich onontkoombaar opdrong dat dat kunstwerk niet was te handhaven. Het bracht te veel gevaren met zich mee voor de omgeving en kende dan ook nogal wat veiligheidsrisico’s. Waarmee het na een lijdensweg van twintig jaar in iets meer dan twee maanden tijd een bekeken zaak was met “De sfinx” op de Maasboulevard in Venlo, een beeld dat aldus de incompetentie van alles en iedereen die met kunst en bestuur in die stad te maken heeft, niet treffender kon verbeelden.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Limburg en getagged met , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op De Sfinx van Venlo

  1. sjoerd zegt:

    Het ziet er anders best wel aardig uit…

  2. Hanneke zegt:

    Jammer, ik vind het ding wel mooi zo.

  3. Margo zegt:

    Jammer, misschien niet geschikt voor buiten?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s