La grande bellezza

De onbegrensde schoonheid van de eeuwige stad Rome is niet besteed aan de hedendaagse mens die opgesloten zit in zijn eigen beperkingen en daardoor niet verder komt dan wat modieus gepraat en holle frasen. Wat dan nog de meest gunstige vorm is die men aan zijn bestaan geeft dat voor het overige niet verder komt dan het drinken van dure cocktails en lopen van polonaises die nergens toe leiden, tijdens de feesten die onophoudelijk en zonder aanleiding worden gegeven op de dakterrassen die grenzen aan en uitkijken op het Colosseum. Symbolischer kon de tragiek van de eenentwintigste-eeuwse Romein niet worden gevangen dan met deze beelden waar de Italiaanse film ‘La Grande Bellezza’ (De grote schoonheid) aan de lopende band door uitblinkt en welke het kader vormen voor de vertelling die geen vertelling is, maar veel meer het verslag van de reflecties van de 70abbe9hoofdpersoon, de mislukte journalist en schrijver Jep. Getekend door een verloren eerste liefde en gestrand in zijn pogingen om aan zijn eerste boek een vervolg te geven, beziet hij zijn leven waarin hij er slechts in is geslaagd om de ongekroonde koning van de Romeinse jetset te worden.

Met zijn cynisme dat zich gedurende veertig jaar heeft kunnen ontwikkelen, kon hij als eenoog koning worden in het land van blinden, van mensen die niets anders meer zien dan zichzelf en daar dan ook het liefst hoog over opgeven en dat uiteraard vieren met hun ongebreidelde feesten. Waar Jep, gearriveerd op de drempel van de herfst van zijn leven, met pijn in zijn hart, maar tegelijk onmachtig om nog te veranderen, naar kijkt en ook niet anders kan dan ernaar te kijken en van deel uit te maken. Dat is de rode draad die ik heb kunnen bespeuren in ‘La Grande Bellezza’, een film die overigens, zo weet ik zeker, nog veel meer te bieden heeft omdat ieder beeld ervan boordevol symbolen zit. Alles in deze film heeft een bedoeling en een betekenis. Elke figuur, elke rol, maar evenzo de schitterende muziek en nog meer de keuze ervan. Met als gevolg dat de twee uur die ze duurt, uitgroeien tot een intense kijkervaring, in die zin dat ze naast de voortdurend schitterende beelden ook veel vertelt en tegelijk de zekerheid biedt dat je genoeg zal zijn ontgaan. Logisch bijna als het gaat om een film van zo’n schoonheid en gewicht, waaraan je gegeven je beperkingen als mens je wel moet vertillen als je alles ervan wilt hebben en meekrijgen. Omdat we allemaal Romeinen zijn……

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Kunst en cultuur en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op La grande bellezza

  1. sjoerd zegt:

    Ik zou eigenlijk wel eens willen weten waar ik ergens ontstaan ben….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s