De prijs van het wachten

Naar een ziekenhuis ga je nooit voor je plezier. Hoogstens als iemand genezen verklaard is en dan opgehaald moet worden. Maar dat zijn toch wel de uitzonderingen. Normaliter mag je gerust van een bezoeking spreken, welke alleen maar vergroot wordt door de wachttijden die er schijnen te moeten gelden. Ik kan mij tenminste niet herinneren dat ik ooit à la minute, dus exact op de afgesproken tijd, geholpen ben. Zelfs niet in het Orbis Medisch Centrum in Sittard, dat wat dat betreft toch een reputatie te verliezen heeft. Maar ook daar schijnt dat vermaledijde wachten in de polikliniek niet te vermijden te zijn. Maar omdat dit OMC graag het predikaat van het “ziekenhuis van de 21e eeuw” wil dragen, zijn er natuurlijk verlichte geesten opgestaan die ook dat ongemak van het wachten bij hun klanten weg willen nemen. Omdat je voor de verkrijging van zo’n predikaat in elk geval klantvriendelijkheid hoog in je vaandel hebt te dragen. En wat, moeten zij gedacht hebben, helpt dan meer dan een muziekje dat mensen doorgaans milder wil stemmen? Wat op zich nog niet eens een verkeerde gedachte was, hoewel toch het begin van hun ontsporing vormt.

Want wat moet je mensen op die plekken in gespannen afwachting van hun consult namelijk laten horen? Een vraagstelling waar op zich een projectgroep op gezet zou kunnen worden. Voor minder deinst men in de gezondheidszorg immers ook vaker niet terug. Of daar hier sprake van is geweest, is onduidelijk, hoewel de uitkomst alleen maar dramatischer blijkt omdat zij mij iedere keer dat ik daar wachten moet, op mijn zenuwen werkt. Welke heldere of grote geest heeft het verzonnen om toujours en aan een stuk door over de gangen van de polikliniek urologie zo’n radiozender 100%NL te laten schallen? Met als gevolg dat je voortdurend en zoals gezegd, noodzakelijkerwijs langer dan je wenst, omdat wachten nu eenmaal bij bezoeken en consults hoort, wordt vergast op de stemmen van Guus Meeuwis, Nick & Simon en die van Henk Westbroek op de koop toe, stemmen die naarmate je ze op die plek vaker hoort, het niveau van de kettingzaag benaderen en je op de zenuwen en je gemoed werken. Zodat je er haast vergif op in kunt nemen dat je afgedraaid en onttakeld bent, nog voordat je echt aan de beurt bent, en dus zo de prijs voor die hevig beoogde klantvriendelijkheid moet betalen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op De prijs van het wachten

  1. sjoerd zegt:

    Je kunt met muziek nooit iedereen hetzelfde plezier doen. Dan zou mijn keuze zijn doe het niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s