Die laatste dagen

Van mij mogen die laatste dagen van het jaar, dus 27 december en verder, net zo goed pro forma worden afgehandeld. Want wat gebeurt er dan nog? Toch helemaal niets meer? Om de tijd door te komen worden er wat lijstjes en overzichten geproduceerd waarin dan de herinneringen aan het afgelopen jaar gestold heten te zijn en waarmee de media in een behoefte zeggen te voorzien die jaarlijks door hen geschapen wordt. Met als de ultieme vorm daarvan, de Top 2000, die lijst der lijsten, die zich steeds trager en vervelender meandert naar haar eigen voorspelbare eind, dat door niemand meer wordt beleefd omdat men het onder de hand wel weet en de jaarwisseling echt zozeer aan het hoofd heeft dan dat men zich over die uitgekauwde kost nog druk zou moeten maken. Welk herkauwen natuurlijk verder wel die ware eindejaarsbezigheid is en blijft.

Als de kruimels van tafel worden geveegd, de restjes verzameld en de kliekjes die er over zijn, die ene keer nog worden opgewarmd, overigens steeds met de wetenschap dat ze nergens meer naar smaken. Maar zijn die laatste dagen van het jaar dan ook maar een beetje anders en ademen ze niet precies de sfeer van het allemaal wel al eens gehad te hebben? Ik kan er tenminste totaal niets mee, nog niet eens met het vooruitzicht dat die dagen ook eindig zijn en de aanloop vormen naar een nieuw begin, dat zich op Oudejaarsavond al lichtjes herneemt in die zucht van verlichting dat we het hebben gehad en die laatste verveling zijn doorgekomen. Waardoor dat om middernacht uitgesproken ‘Gelukkig Nieuwjaar’ meestal voor de goede verstaander klinkt als ‘Gelukkig, Nieuwjaar’. Of is de selectieve luisteraar in mij dan te zeer wakker gebleven?

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Die laatste dagen

  1. Margo zegt:

    Haha, inderdaad. Dat heb ik ook met kerst. Hoe ouder je wordt hoe vaker het kerst en nieuwjaar en Pasen enzovoort is. De exclusiviteit die je als kind voelde, iets bijzonders mee te maken, verbleekt steeds sneller. Met lijstjes heb ik niks, ik vind het vooral gemakzuchtig van de kranten en omroepen om daar steeds weer mee aan te komen. Met een top dit en top dat heb ik al helemaal niks. Zeker niet sinds een drietal losers dit woord degradeerden door het aan hun treurige groepje verbonden,

  2. sjoerd zegt:

    Ik ben ook altijd blij als we van die onzin af zijn, ik ben vandaag maar gelijk aan de slag gegaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s