Na een jaar

Er is geen ontkomen aan dat de keuze van het gebruikelijke zondagochtengedicht nog in sterke mate bepaald wordt door mijn gemoedstoestand van het moment. Logisch dan ook dat ik daarom vandaag, zo vlak voor de jaarwisseling, wel uit moest komen bij het gedicht “Na een jaar” van Martinus Nijhoff (1894 – 1953), dat mij wel op het lijf geschreven kon zijn: 

In deze morgen zie ik dat de nachten
_gid001195301ill06Dragend geweest zijn, van extase zwaar –
En onze dagen, lichtend in elkaar,
Ernstig van de bezinning der gedachten.

Boven de warreling van zwarte nachten
En witte dagen, staan wij, boven ’t jaar.
En zien de harde oneindigheden naar
Het wentlen onzer wereld zich verzachten.

Ik heb me plat tegen de grond gelegd
En woorden heb ik tot mezelf gesproken,
Die ook een dode tot zichzelve zegt,
Die in zijn donkere eenzaamheid ontwaakt:

Leven was goed al heeft het mij gebroken,
Leven is goed ofschoon het doden maakt.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Na een jaar

  1. De laatste zin is voor mij van een ongekende schoonheid…..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s