De gretigheid van de KRO

Datingprogramma’s op de televisie vormen voor mij een bron van velerlei vormen van verbazing. Het aantal vraagtekens dat zich daarbij aandient, is nauwelijks te tellen. Met toch als meest in het oog springende de wonderlijke aanvechting die mensen kennelijk hebben om hun zoektocht naar een partner zo openlijk te etaleren en genadeloos te laten registreren opdat miljoenen er getuigen van zijn, er met hun neus bovenop zitten. Privacy en het eigen domein en de bescherming ervan blijken er totaal niet toe te doen en leggen het af tegen die drang, die behoefte aan een relatie, waarbij het breeduit in de kijker komen van het televisiepubliek op de koop toe wordt genomen. Sterker nog, dat besef, die wetenschap lijkt kandidaten er alleen maar meer toe te verleiden om zich uitvergroot en op het karikaturale af te presenteren. Waardoor hele series van de leuksten thuis de revue passeren en de aanstellerij de norm voor geaccepteerd gedrag lijkt te worden.

Het giechelt dat het een lieve lust is, terwijl de borstklopperij schering en inslag wordt, met als gevolg dat het zoeken naar een normaal mens, die zichzelf en heel gewoontjes is zonder echt scherpe randen te bezitten, te vergelijken is met diezelfde inspanning om een speld in een hooiberg te vinden. Zodat mijn tenen zich blijven krommen en ik mij ook vaker plaatsvervangend zit te schamen voor die aanstellerij van mijn soortgenoten. Want op het eerste gezicht konden het wel mijn overburen zijn die zich daar zo manifesteren. Met als gevolg dat de vraag zich nog dwingender bij mij aandient wat mensen bezielt om zich tot zulk gedrag te laten verleiden. Wat is er in iemand gevaren om zich zo te laten zien, om als amusement te fungeren? Kan het verstand dan toch zo dun en futiel zijn dat mensen met hun behoeften, impulsen, wanen en emoties zo sterk in de gaten lopen, omdat ze zich nog alleen daardoor laten leiden. Met als logisch gevolg bijvoorbeeld zo’n succes van ‘Boer zoekt vrouw’, dat de KRO met graagte over de ruggen van al die onnozelaars incasseert.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op De gretigheid van de KRO

  1. sjoerd zegt:

    Ik snap ook niet hoe dat werkt. Wij hebben vroeger toch iets verkeerd gedaan…

  2. Margo zegt:

    Ik zie dat soort programma’s nooit. De tv is de heilige koe van onze ‘beschaving’. Als je op tv bent geweest krijg je een soort heiligheid die je niet eerst hoeft te verdienen door een wonder te verrichten. Een paar keer op tv en je bent bee-enner. Zo gaat dat in Nederland.

  3. RadaR zegt:

    Dat het nog steeds jouw oog vangt verbaast me een beetje. Dit spel der wanhopige tochtigheid verdient geen logje, hoogstens een minuscule voetnoot.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s