Een signaal van Franciscus

Geloof, religie en kerk zijn mij vreemd. Ik ben een zogeheten agnost die in principe geen boodschap heeft aan wat de Rooms Katholieke kerk of welke andere geloofsgemeenschap met de daaraan verbonden instituties voor mij in petto hebben. Het zal allemaal wel wat zij aan leerstellingen omtrent hun geloof aan mij te vertellen hebben. Ze zijn aan mij niet besteed, maar worden pas interessant als ze wereldlijke implicaties bezitten. Waarbij ik natuurlijk de meeste belangstelling heb voor wat de Paus als hoofd van de Rooms Katholieke kerk te vertellen heeft. Omdat hij, zo hebben de laatste veertig jaar geleerd, wel degelijk wereldlijk gezag heeft en hem zeker geen politieke invloed ontzegd kan worden. Denk maar eens aan wat respektievelijk Johannes XXIII en Johannes Paulus teweeg hebben gebracht. Zonder hen hadden de emancipatiebeweging van de zestiger jaren en de ondergang van het communisme in de late tachtiger en vroege negentiger jaren een totaal ander gezicht gekregen. Vandaar dat het alleszins de moeite waard is om het oor ook goed te luister te leggen naar wat de huidige Paus Franciscus te vertellen heeft. Want dat lijkt waarachtig ook een revolutionnaire boodschap te bevatten die zijn gevolgen kan hebben voor de huidige wereldorde.

Zijn eerste apostolische brief hoeft alleen maar letterlijk geciteerd te worden, om zijn bedoelingen duidelijk te maken alsook de positie die hij in het huidige tijdsgewricht in wil nemen. Zo bekritiseert hij daarin de mensen die zich binnen de kerk voornamelijk bezighouden met de vraag of anderen zich wel aan de regels van de doctrine houden, waardoor slechts een narcistische en autoritaire bestuurselite kan ontstaan. Vervolgens vraagt hij katholieken zich meer open te stellen voor anderen, waarvoor hij als metafoor gebruikt zijn voorkeur voor een kerk die gehavend en vies is en pijn lijdt omdat zij de straat is opgegaan boven een kerk die ongezond is omdat ze zich vastklampt aan haar eigen veiligheid om zo uiteindelijk verstrikt en gevangen te raken in een web van obsessies en procedures. En of dat al niet genoeg is, hekelt hij de groeiende kloof tussen arm en rijk in de wereld, die volgens hem het gevolg is van ideologieën die de absolute autonomie van de markt en financiële speculatie verdedigen en die markt als een god vereren waardoor een nieuwe tirannie kon ontstaan. Als dit niet bijzonder is en in geen jaren meer in Rome vertoond noch van daaruit gehoord, weet ik het niet meer. Mij overdonderde en imponeerde het in ieder geval wel. Dit teken van hoop dat zo nadrukkelijk door Franciscus werd uitgesproken en waar de rest van de wereld wat mij betreft mee aan de slag kan.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Een signaal van Franciscus

  1. sjoerd zegt:

    Alleen als aanhanger van het boeddhisme kan ik hier niet veel mee. Hij zou eens in overleg kunnen gaan met de Dalai Lama of ze hierin niet overeenkomsten hebben. De mens als schakel ipv de kerk als instituut.

  2. Mack zegt:

    Ik ben ook wel gecharmeerd van deze bisschop van Rome. Hij lijkt echt de boodschap van Jezus te verkondigen, en er ook zelf naar te luisteren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s