Tunnelvisie op afleiding

Wat zijn mensen toch wonderlijke schepsels. Noem dat gerust de uitdrukking van een gewaarwording, een waarneming die niet eens afgeleid is van uitzonderlijk, excentriek of afwijkend gedrag. Want dan gaat het slechts over die enkeling die nauwelijks representatief genoemd kan worden voor de menselijke soort. Nee, om tot zo’n konstatering te kunnen komen zul je toch minstens duizenden exemplaren ervan in het vizier moeten hebben gehad. En natuurlijk is het dan verleidelijk om maar meteen de groep voetbalsupporters, die duizenden die de stadions bevolken, tot de maat en de standaard van alles te nemen. Maar dat is wat mij betreft toch te gemakkelijk en ligt te zeer voor de hand om tot konsistente konklusies te kunnen komen. Daarvoor lijken waarnemingen van kollektief en massaal gedrag dat je als het ware dagelijks voor ogen krijgt en waar in feite niets bijzonders aan af te zien is, dus het meest toereikend. Waardoor je al snel uitkomt op de massale toeloop bij evenementen, gebeurtenissen of wat dies meer zij, waarvan je je als buitenstaander maar al te snel afvraagt wat mensen daar te zoeken hebben om hun zinnen te verzetten.

Met als meest sprekend voorbeeld van overweldigende belangstelling die zich merkwaardig verhoudt tot de gewoonheid en het doorsnee karakter van het betreffend evenement de opening van bruggen, wegen en tunnels. Want daarvoor komen met gemak duizenden op de been, niet om naar de openingsceremonie te kijken, maar om over de paar honderd meter nieuwe weg, tunnel of brug te kunnen lopen, terwijl daarover kort daarna ook met de auto gereden kan worden. Wat bezielt mensen om hun zondagmiddag daaraan te besteden? Wat mag hun motief wel zijn om hun kostbare en schaarse vrije tijd daaraan te besteden? Zou het de kick kunnen zijn om voor even daar te mogen lopen waar voortaan slechts gereden mag worden, omdat het vers aangelegd is en men de bouw ervan zo lang op de voet heeft kunnen volgen? Vragen die opwellen en slechts gesteld kunnen worden zonder dat er een antwoord beschikbaar is en duidelijk wordt wat mensen in die gezamenlijkheid en massaliteit drijft. Waarmee het raadsels blijven en dus gegevenheden worden, omdat het om gedrag van mensen gaat dat nog het meest op een tunnelvisie op afleiding lijkt.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Mensen, mensen... en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s