Een Kerkraadse kwestie (2)

Mijn blogje van gisteren over het discutabele declaratiegedrag van enkele vroede vaderen in Kerkrade, dat de titel “Een Kerkraadse kwestie” droeg, heeft nogal wat losgemaakt en wat locale gemoederen in beweging gebracht. Blijkbaar sta je wel heel erg snel op de ziel van sommige van haar inwoners als je wat kritisch wijst naar hun woonplaats. En natuurlijk mogen mensen daar hun hart aan verpand hebben, zelfs chauvinistisch zijn, maar het wordt wat anders als dat een verval tot kritiekloosheid tot gevolg heeft en dus alleen maar tot aangebrande en gepikeerde reakties leidt als er wat anders dan gewenst tegen in dit geval Kerkrade wordt aangekeken. Waarbij nog niet eens een debat op gang komt of inhoudelijk commentaar wordt geleverd. Nee, de emotie blijkt de enige golflengte waarlangs gecommuniceerd kan worden. Zodat het geen verbazing behoeft dat de twee dames die zo op hun teentjes getrapt waren door mijn stukje, niets anders wisten in te brengen dan de simpele vraag wat de schrijver, ondergetekende dus, eigenlijk had gepresteerd waardoor hij meende zo’n sarcastisch stukje over Kerkrade te mogen schrijven. Zo ongeveer en dat niveau, dat tegelijkertijd werd geëvenaard door de burgemeester van Kerkrade die zich plotseling herinnerde dat hij vorig jaar wel in München was geweest.

Namelijk in zijn kwaliteit van lid van de Raad van Commissarissen van de plaatselijke Gaia Zoo. In die hoedanigheid begeleidde hij de direktie van die dierentuin die op zoek was naar steenbokken en daarvoor niet alleen München, maar ook Nürnberg en Innsbruck aandeed. Waar hij als bestuurder uiteraard bij moest zijn. En natuurlijk vergeet een burgemeester zo’n uitstapje van een aantal dagen naar een buitenland als hij zoveel op zijn boterham heeft in zijn eigen gemeente Kerkrade. Dan ben je zo’n trip volledig kwijt, zelfs als je attent wordt gemaakt op een vreemd declaratiebedrag van 39 euro. Tenzij het water zo snel stijgt dat het de selectiviteit van ’s mans geheugen snel zichtbaar maakt en hij plotseling rap over de brug en met de waarheid op de proppen komt. Om tegelijk met dat vreemde inhaalgedrag aan te tonen dat elke gemeente, en in dit geval Kerkrade, de burgemeester krijgt die het verdient. Zodat die twee gepikeerde vrouwen toch maar eens moeten nagaan of hun gevoeligheid zich niet beter een andere kant op kan ontwikkelen, namelijk in de richting van het rechte pad dat een burgemeester altijd zou moeten bewandelen in plaats van om de hete brij te draaien en smoesjes te verkopen. Want wedden dat hij daar in Kerkrade mee weg blijft komen omdat dat nu eenmaal bij de locale, Rijnlandse lichtvaardigheid hoort?

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Limburg en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Een Kerkraadse kwestie (2)

  1. sjoerd zegt:

    Ook dat is typisch chauvinistisch gedrag dat daar thuis hoort…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s