Een Kerkraadse kwestie

Voor de echt curieuze verhalen schijn je je toch altijd te moeten begeven naar de rafelranden van een land, waar dit soort geschiedenissen eerder schering en inslag lijken. Vandaar dat de volgende kwestie zich alleen maar kon voordoen in de gemeentepolitiek van Kerkrade. Want noem maar eens een oord dat meer aan de rand van ons land gelegen is. Voordat je het weet kiep je immers achter Rolduc haast hals over kop Duitsland in. Tegen dat decor speelt zich de kolossale ophef af welke is ontstaan over declaraties van het College van B en W van die gemeente. Want waarom zou men daar Roomser zijn dan de Paus? Dus juist in Kerkrade niet waar nog wel eens met die typische Rijnlandse lichtvaardigheid de hand wordt gelicht met de regeltjes en waar men wat dat aangaat een naam te verliezen heeft, te oordelen naar de schandaaltjes waarvan het Kerkraadse publieke leven van na de oorlog doortrokken is geweest. Zodat er ook nu in feite niets nieuws onder de zon te zien is en er naadloos aangeschoven kan worden in een rijke gemeentelijke traditie. Wat niet wegneemt dat de hele kwestie hilarisch genoeg is om haar hier te vermelden.

Want wat elders klein bier en een storm in een glas water heet, krijgt hier de proporties van een immens schandaal waar, als het even tegen zit, de vroede vaderen wel eens de nek over konden breken. Het is dan ook in de Kerkraadse verhoudingen nogal wat waar dat College van B en W zich aan heeft bezondigd tussen 2010 en 2013. Uit allerhande boekingsstukken blijkt dat er in die periode een barkruk is gedeclareerd plus een lifehammer, wat dat verder ook moge zijn. Verder werden negen keer rookworsten van de HEMA uit de gemeentelijke kas vergoed en werd de Chinees negentien keer bezocht voor het nuttigen van negenenveertig loempia’s. Verder werd er een potje sambal van Xenos voor de prijs van 29 eurocent gedeclareerd en kleurpotloden van de HEMA voor veertien euro. En last but not least prijkten 39 euro op een nota uit München, een bedrag dat was opgevoerd door de burgemeester die van zijn kant beweerde daar nooit in die periode te zijn geweest. Waarmee weer eens het nut van de Wet Openbaarheid Bestuur wordt aangetoond, omdat de geringste leugen en het kleinste vergrijp nog op tafel komen. Tot in Kerkrade aan toe, ook al kent de wetgeving daar in haar toepassing vast meer rafelranden en is men er zeker niet zo Rooms als de Paus.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Limburg en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Een Kerkraadse kwestie

  1. Marloes zegt:

    Het blijft een dorp maar je zou toch verwachten dat ze ook de rest van de middenstanders eens wat gunnen…:)

  2. sjoerd zegt:

    te zot voor woorden…

  3. Emigrant zegt:

    Een schandaal dat men sambal eet van 29 cent! Dat kan toch niets wezen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s