Riet en bamboe

Vooral achteraf bezien blijft het een van mijn grootste beoordelingsfouten in al die jaren dat ik mij met mijn tuin heb bezig gehouden. Ik had er nooit aan moeten beginnen noch had ik het moeten toestaan. Ik praat over zo’n vijfentwintig jaar terug. De tuin was het domein waar ieder gezinslid de fantasie op mocht botvieren, waarbij ik dan de grote lijn in het oog probeerde te houden, ook omdat van mij het echte werk en de uren van inspanning werden gevraagd om alle voorstellen op een fatsoenlijke manier uit te voeren. En eigenlijk was niets te dol, met als uiteindelijk resultaat een tuin die gezien mocht worden, een geheel was dat het hele jaar door in beweging was, dus bloeide en zich ook vernieuwde. Want dat was een tweede aspect dat voortdurend een punt van aandacht was. De natuur kreeg in principe de kans om ook aan onze tuin vorm te geven. Waardoor vogels bijvoorbeeld die kans ten volle grepen, zoals ook vele planten zich als vanzelf uitbreidden en uitzaaiden. Met mij als degene die enerzijds dat hele proces faciliteerde en anderzijds het ook probeerde te beheersen. Wat de eerste jaren prima lukte behoudens dat enkele ongelukje dat er in bestond dat het zevenblad zich bij ons introduceerde, waarna het vervolgens nooit meer verdween. Want zo onhebbelijk was dit onkruid dus wel, hoewel het verder niet echt ging woekeren. Waar het echt fout is gegaan, waar ik een blunder heb begaan, is toen ik het goed vond dat links en rechts openingen in ons terras werden gemaakt om daar riet te kunnen planten.

Het was zo decoratief en bovendien in de mode, omdat het een nieuw zicht op tuinieren bood. Nou, hoe nieuw dat zicht was, heb ik een aantal jaren later, zeg maar tien tot vijftien jaar, geweten, toen dat riet niet meer de ruimte in de gemaakte opening had om zich uit te breiden, dus zelf maar haar weg ging zoeken. Met als gevolg dat het terras op een x aantal plaatsen omhoog is gekomen, zonder dat er nog de mogelijkheid bestaat om dat ook maar enigszins te herstellen. Want de pest met dat riet is dat het, wanneer het eenmaal geworteld is en begint uit te breiden, nauwelijks nog met handkracht te verwijderen is. Zodat ik op dit moment met die fraaie erfenis van een vroeger enthousiasme zit. Wat nog maar de helft van al het kwaad is dat ik in beginsel ook nog zelf in mijn tuin heb aangericht. Omdat ik op diverse plaatsen in diezelfde tijd en met een gelijke voortvarendheid ook nog eens bamboe heb geplant zonder te weten wat ik mij daarmee op de hals haalde. Want dat zag er ook zo aantrekkelijk uit en het schermde het zicht zo effectief af, waarbij ik vergat dat het met een duizelingwekkende vaart wortelde en zich net zo uitbreidde en nog slechter uit te roeien bleek dan dat door mij zo verwenste riet. Waardoor het nu langzamerhand mijn tuin lijkt over te nemen en ik met mijn handen in het haar zit, nu het er haast op lijkt dat ik daarvoor de benen zou moeten nemen…..

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Riet en bamboe

  1. sjoerd zegt:

    Te laat, en waarom zou jij de enige zijn. Iedereen in die tijd zit met dat verleden. Nog even en we kunnen de Panda’s naar Nederland halen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s