Geweldenaren op de ambulance

Er zijn van die beroepen waarvan je het bestaan weliswaar kent, maar tegelijk niet het flauwste vermoeden hebt wat de ware inhoud ervan is, onder welke omstandigheden ze worden uitgeoefend, wat het van de vervuller vraagt of wat de betekenis ervan is. Het zijn van die banen die in het schemergebied van onze waarneming en beleving worden vervuld, waardoor de portee ervan ons meestal ook ontgaat, ook omdat we er nauwelijks mee in aanraking komen. Sterker nog, het kontakt ermee liever vermijden, omdat als dat onverhoopt wel gebeurt, er iets goed mis in je omgeving of eigen leven is. Waarmee het beste de sfeer is getekend die om de funktie van ambulanceverpleegkundige hangt. Tot voor kort had ik er geen idee van wat ik me bij dat werk moest voorstellen of wat van degenen die dat werk deden, werd verwacht. Het was voor mij tot zo’n twee weken geleden ook totaal niet aan de orde. Met als gevolg dat ik mij er ook niet mee bezig hield, totdat ik ineens met mijn neus op de feiten werd gedrukt toen mijn vrouw in allerijl met een ambulance vanuit onze woning naar het ziekenhuis moest worden vervoerd, vanuit een situatie waarin het zowel voor haar als voor mij uiterst lastig was om het hoofd nog echt koel te houden.

Zodat wij dankbaar waren met de komst en aanwezigheid van twee ambulanceverpleegkundigen die geen last van verhitting hadden, professioneel handelden, de goede medische ingrepen deden en zo uitkomst aan ons in een stresserende situatie boden. Waarna en nog meer waardoor ik mij een beeld ben gaan vormen van de competenties die deze ambulanceverpleegkundigen moeten bezitten. In elk geval overzicht, stressbestendigheid, doortastendheid, besluitvaardigheid, terwijl ze voortdurend initiatieven moeten nemen. Invoelingsvermogen is voor hen wel zo handig, zoals ze ook een neus voor de specifieke kenmerken van een situatie moeten hebben om daarnaar te kunnen handelen en zo nodig de-escalerend te kunnen optreden. Dat ze een wandelende medische encyclopedie moeten zijn, is duidelijk een vereiste om snel en adekwaat te kunnen optreden in elke omstandigheid. Waardoor ze in feite, ook door een brede ervaring, de status van professionele duizendpoot bereikt zullen hebben om altijd en overal respect af te dwingen. Wat dan ook in negenennegentig van de honderd gevallen gebeurt behoudens dat enkele spraakmakende incident waarin mensen niet meer bij zinnen zijn en het normale respect voor deze geweldenaren die ambulanceverpleegkundigen zijn, verliezen en aldus hun eigen nietsigheid en miezerigheid ten overvloede bewijzen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Geweldenaren op de ambulance

  1. sjoerd zegt:

    Ik heb diep respect voor deze mensen…

  2. Mack zegt:

    Ja ik ook. Ben het helemaal met je eens. Zo professioneel, zo geruststellend.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s