Het brons van het gidsland

Dat Nederland een gidsland is en dat ook nadrukkelijk wil zijn, is genoegzaam bekend. Alleen niet dat het daarbij niet alleen om goede zaken en morele standaards gaat, maar evenzeer om kwade zaken. Zoveel is wel duidelijk geworden uit een rapport van de Raad van Europa waarin verslag wordt gedaan van de stand van zaken van de mensenrechten in de 47 lidstaten. Welnu, als het om discrimineren van mensen gaat, blijken wij het bepaald niet slecht te doen. Na Griekenland en Oostenrijk nemen wij de derde plaats op de ranglijst in, wat uiteraard door iedereen die er in Den Haag toe doet, ten stelligste wordt erkend, zoals het betreffende rapport als zijnde irrelevant terzijde wordt geschoven en men ten bewijze van het eigen gelijk met het grootste gemak verwijst naar de maatschappelijke ophef die er in Nederland is ontstaan over de positie van Zwarte Piet. Hoezo zouden we hier in Nederland racistisch zijn, als er dergelijke debatten gevoerd kunnen worden, luidt het gelegenheidsargument dat er met de haren wordt bijgesleept, terwijl ondertussen de schande van de leeftijdsdiscriminatie die met name op de arbeidsmarkt zo dominant aanwezig is, gemakshalve wordt verzwegen. En met dezelfde schaamteloosheid wordt voorbijgegaan aan het feit dat het juist de immigranten, de allochtonen en asielzoekers zijn die het overgrote deel van de populatie vormen die de stedelijke achterstandswijken bevolkt.

Wat geen toeval kan zijn, maar de uitkomst is van maatschappelijke processen die in gang komen of worden gezet door wet – en regelgeving dan wel door de sfeer die er heerst rond en de houding die tegenover deze bevolkingsgroepen wordt ingenomen. Hoe kansrijk ben je in Nederland als je van elders hierheen komt? Wordt actief overheidsbeleid gevoerd of is het laissez-faire, laissez-aller de fantastische smoes geworden om ons vooral niet met vreemdelingen te bemoeien en hen in hun sop gaar te laten koken. De kracht van de vrije markt waardoor het beste in mensen boven komt, als leidend beginsel om minderheidsgroepen aan hun lot over te laten. Lijdzaamheid die daarmee ook een vorm van discriminatie wordt of zo’n foute houding in de hand werkt. Waarmee die glansrijke derde plaats wordt verklaard, zoals de halfzachte ontkenning van de relevantie van dat rapport het exacte bewijs is van het gelijk ervan. Omdat we in Nederland de gewoonte ervan hebben gemaakt om geen poot uit te steken als iets ons niet aangaat. Dus waarom zouden wij dat vreemd volk dan moeten helpen? Te meer omdat het ons toch maar mooi een derde plaats plus een bronzen medaille oplevert in dat gezelschap van 47 landen. Een prestatie om trots op te zijn. Je bent immers gidsland, of je bent het niet……

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Het brons van het gidsland

  1. sjoerd zegt:

    Ik ben het niet helemaal met je eens. Het gaat ook om de mentaliteit van degene die hier naar toe komen. Ik heb bijvoorbeeld heel goede ervaringen met mensen uit Afghanistan die na twee jaar hier behoorlijk Nederlands spreken en snel werk hebben. Terwijl er hier Polen rondlopen die na jaren nog geen fatsoenlijk Nederlands spreken. Iraniërs zijn ook snel onderdeel van de Nederlandse cultuur. Helpen is leuk, maar ze moeten natuurlijk wel willen integreren.

  2. Mack zegt:

    Maar geven ze ook voorbeelden? Ik zou het niet weten hoor, ik weet niet beter dan dat discriminatie hier verboden is, ook leeftijdsdiscriminatie.

    • robschimmert zegt:

      Discriminatie is inderdaad verboden. Alleen blijkt de praktijk een stuk weerbarstiger te zijn dan de theorie van de wetgeving. Want je weet zelf ws. ook wel hoe kansloos ouderen op de arbeidsmarkt zijn. En dat is waarachtig geen toeval. Idem geldt dat voor allochtonen, expliciete homo’s en gekleurde medemensen. Ik heb dat in mijn P & O – praktijk ervaren en dan vooral de impliciete weerstand bij managers, die dat altijd weer verbloemden met de hypocriete bewering dat ze voor kwaliteit gingen…..

      • Mack zegt:

        Ja, dat klopt wel. Ik wist niet dat dat iets typisch Nederlands was. En explicite homo’s, je maakt mij niet wijs dat die hier erger worden gediscrimineerd dan in willekeurig welk buitenland. En als het wel zo is, dan is het door een groep die om een andere reden zegt gediscrimineerd te worden.

        • robschimmert zegt:

          Wat wel typisch Nederlands genoemd kan worden, is dat wij zeggen niet te discrimineren, tolerant zijn en nog meer van dat fraais belijden, maar in de praktijk precies het tegendeel laten zien, hoewel in de vorm van impliciet en verhullend gedrag. Hypocrisie ten voeten uit, die nergens beter wordt beheerst dan in onze polder.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s